تبیین مکانیسم های اثرگذاری هوش مصنوعی بر مدیریت کلاس و کاهش اضطراب در تدریس پیشرفته

هدف اصلی این پژوهش تبیین مکانیسم های اثرگذاری هوش مصنوعی بر مدیریت کلاس و کاهش اضطراب در فرآیند تدریس پیشرفته است. این پژوهش با رویکردی کیفی و به روش تحلیل مضمون انجام پذیرفت تا داده های عمیق و معنادار استخراج گردند. جامعه آماری شامل اساتید و صاحب نظران حوزه آموزش بود که با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند و گردآوری اطلاعات از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته محقق شد. مدل تحلیل مطالب مورد استفاده در این مطالعه، روش شش مرحله ای براوس و کلارک بود که منجر به شناسایی مضامین اصلی و فرعی گردید. نتایج نشان داد که هوش مصنوعی از طریق ارائه بازخوردهای آنی و شخصی سازی محتوای آموزشی، نقش بسزایی در بهبود مدیریت کلاس ایفا می کند. همچنین ابزارهای هوشمند با خودکارسازی وظایف اداری و تحلیل داده های یادگیری، فشار کاری معلمان را کاهش داده و به تبع آن اضطراب ناشی از تدریس را به شدت پایین می آورند. علاوه بر این، قابلیت های پیش بینی کننده این سیستم ها به مدرسین کمک می کند تا تا مداخلات به موقعی برای پیشگیری از چالش های رفتاری داشته باشند. در نهایت، پژوهش حاکی از آن است که ادغام صحیح فناوری های نوین در محیط های آموزشی پیشرفته، منجر به ارتقای کیفیت تعلم و ایجاد فضایی آرام و کارآمد می شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، مدیریت کلاس ، اضطراب تدریس ، تدریس پیشرفته ، تحلیل مضمون ، شخصی سازی آموزش