پتانسیل درمانی سلول های بنیادی در ترمیم میوکارد

سکته قلبی به عنوان یکی از عوامل اصلی ناتوانی و مرگ و میر جهانی، نیاز مبرمی به استراتژی های درمانی نوین برای بازسازی بافت آسیب دیده قلب دارد. در این راستا، سلول درمانی مبتنی بر سلول های بنیادی، با پتانسیل چشمگیر خود در تمایز و ترشح فاکتورهای پاراکراین، به عنوان یک رویکرد امیدوارکننده مطرح شده است. این مقاله مروری جامع، به بررسی وضعیت کنونی و پیشرفت های اخیر (در سه تا پنج سال گذشته) در زمینه استفاده از انواع سلول های بنیادی، به ویژه سلول های بنیادی مزانشیمی و سلول های بنیادی پرتوان القایی، در ترمیم میوکارد پس از سکته قلبی می پردازد. ما مکانیسم های ترمیم شامل تعدیل التهاب، رگ زایی و کاهش فیبروز را تحلیل کرده و به چالش های اساسی مانند بقای پایین سلول ها، دوز و زمان بندی بهینه و مسائل ایمنی و تومورزایی می پردازیم. همچنین، رویکردهای نوینی چون اگزووزم تراپی و مهندسی بافت مورد بحث قرار می گیرند. نتیجه گیری می شود که اگرچه سلول درمانی افق های روشنی برای بهبود عملکرد قلب ارائه می دهد، تحقیقات آتی نیازمند تمرکز بر غلبه بر چالش های بالینی موجود و بهینه سازی استراتژی ها برای دستیابی به اثربخشی پایدار و ایمن در بیماران است.

کلیدواژه ها:

سلول های بنیادی ، قلب ، سکته قلبی ، سلول های بنیادی مزانشیمی ، جنینی ، القایی ، درمان