چالش های فقهی و حقوقی فرزندخواندگی در قانون حمایت از کودکان بدسرپرست و بی سرپرست

فرزندخواندگی یکی از مهم ترین نهادهای حمایتی در نظام حقوقی ایران است که با هدف تامین منافع عالیه کودک و ایجاد فضای امن و پایدار برای رشد او ساماندهی شده است. تصویب «قانون حمایت از کودکان و نوجوانان بی سرپرست و بدسرپرست» (۱۳۹۲) گامی اساسی در توسعه چارچوب حقوقی این مسئله بود، اما هم چنان چالش های فقهی و حقوقی گوناگونی مانند عدم ایجاد نسب، موضوع محرمیت، ارث، ولایت و حدود اختیارات والدین سرپرست وجود دارد. این مقاله با روش تحلیل اسنادی و فقهی–حقوقی، مهم ترین چالش های موجود را بررسی و راهکارهایی برای رفع خلاهای قانونی ارائه می کند. نتیجه پژوهش نشان می دهد که بخش قابل توجهی از مشکلات موجود ناشی از تعارض میان احکام ثابت فقهی و ضرورت های اجتماعی جدید است که نیازمند تفسیرهای روزآمد و اصلاحات تکمیلی قانونی است (محمدی، ۱۳۹۸).

کلیدواژه ها:

فرزندخواندگی ، محرمیت ، ولایت ، ارث ، قانون حمایت از کودکان بی سرپرست ، فقه اسلامی ، نسب