جایگاه آموزش مهارت های زندگی در نظام آموزشی معاصر

آموزش مهارت های زندگی یکی از مولفه های حیاتی در توسعه ی شایستگی ها و سلامت روانی دانش آموزان محسوب می شود و می تواند نقش کلیدی در آماده سازی نسل جوان برای مواجهه با چالش های اجتماعی و فردی ایفا کند. با این حال، علیرغم تاکیدات متعدد سیاست گذاران و سازمان های بین المللی، این مهارت ها اغلب در نظام آموزشی کشور به صورت محدود و حاشیه ای ارائه می شوند. این پژوهش با رویکردی ترکیبی اکتشافی به بررسی جایگاه آموزش مهارت های زندگی در نظام آموزشی معاصر پرداخته و چالش های ساختاری، تربیتی و ارزیابی آن را تحلیل می کند. یافته ها نشان می دهد که بحران ادغام برنامه درسی، ضعف سطح صلاحیت حرفه ای معلمان و کمبود روش های ارزیابی کیفی باعث ناتوانی نظام آموزشی در تحقق کامل اهداف آموزش مهارت های زندگی شده است. بر این اساس، پژوهش حاضر پیشنهادهای کاربردی در زمینه بازطراحی برنامه درسی، توانمندسازی معلمان، توسعه نظام های ارزیابی و فرهنگ سازی خانواده ها ارائه می دهد تا راه را برای نهادینه شدن مهارت های زندگی به عنوان رکن اساسی آموزش و پرورش هموار سازد.

کلیدواژه ها:

مهارت های زندگی ، نظام آموزشی ، برنامه درسی ، تربیت معلم ، ارزیابی عملکرد ، سلامت روان ، شایستگی محوری ، آموزش ترکیبی