تعلیم و تربیت اخلاقی و نقش آن در کاهش اختلالات رفتاری

زندگی بشر تحت تاثیر تغییرات وسیع صنعتی، اجتماعی، فرهنگی، دچار تحول شده است. شمار زیادی از افراد قادر نیستند بین محرک های متنوع بیرونی و نیروهای متعارض درونی توازن ایجاد کنند و در فرآیند رشد موزون و همه جانبه که همانا هدف اصلی تعالی انسان است، دچار مشکل می شوند. مدرسه و محیط های آموزشی کانون توجه صاحب نظران سلامت روان هستند. از این رو که این محیط با گروه های سنی که به عنوان گروه های حساس شناخته می شوند سروکار دارند. علاوه بر این که سنین دبستان و راهنمایی و دبیرستان به عنوان سنینی شناخته می شوند که پایه ریزی شخصیت افراد در بزرگسالی در این سنین روی می دهد، این دسته از گروه های سنی بیشتر اوقات خود را در این مدارس و محیط ها می گذرانند و روشن است که فضای این موقعیت ها تاثیرات مهمی بر سلامت روانی افراد در بزرگسالی دارد. نظام آموزشی باید از معلمان در این مسیر از طریق آموزش ضمن خدمت در حوزه ی اخلاق حرفه ای و تربیت ارزش محور حمایت کند. بنابراین، فرض بنیادین این پژوهش آن است که تربیت ارزشی بدون حضور معلمان آگاه، متفکر و اخلاقی ناممکن است. وظیفه ی معلم امروز، تنها تدریس یک واحد درسی نیست، بلکه ساختن نسلی است که اخلاق را نه از اجبار بیرونی بلکه از درک درونی پذیرا شود.

کلیدواژه ها:

اخلاق ، هویت اخلاقی ، نوجوانان ، هویت اخلاقی دانش آموزان