بررسی نقش هوش مصنوعی در تحول نظام های آموزشی

مقدمه: تحولات فناورانه به ویژه در حوزه هوش مصنوعی، نظام های آموزشی را با فرصت ها و چالش های جدیدی مواجه ساخته نقش موثری ایفا کند؛ مشروط بر آن که در تعامل و همکاری با نقش انسانی معلم به کار گرفته شود. هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی نقش هوش مصنوعی در ارتقای کیفیت یاددهی–یادگیری با تاکید بر نقش مکمل و کمک کار آن در کنار معلم و تبیین پیامدهای آموزشی و تربیتی این هم افزایی است. روش پژوهش: این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی–تحلیلی با رویکرد کیفی است. داده ها به شیوه کتابخانه ای و اسنادی از طریق بررسی مقالات علمی، کتاب ها و اسناد معتبر داخلی و خارجی گردآوری و با استفاده از تحلیل محتوای کیفی مورد بررسی قرار گرفتند. یافته ها: یافته های پژوهش نشان داد که هوش مصنوعی با فراهم سازی یادگیری شخصی سازی شده، تحلیل پیشرفت تحصیلی و ارائه بازخورد سریع، می تواند به بهبود کیفیت آموزش کمک کند. همچنین نتایج حاکی از آن است که استفاده صحیح از ابزارهای هوش مصنوعی موجب کاهش بار کاری معلمان و افزایش تمرکز آنان بر تعامل آموزشی و ابعاد تربیتی می شود. با این حال، چالش هایی مانند ضعف زیرساخت ها، کمبود مهارت فناورانه معلمان و نگرانی های اخلاقی نیز شناسایی شد. نتیجه گیری: بر اساس نتایج پژوهش، هوش مصنوعی جایگزین معلم نیست، بلکه مکمل نقش او در فرایند یاددهی–یادگیری محسوب می شود. بهره گیری هدفمند و اخلاق مدار از این فناوری در کنار توانمندسازی معلمان و توسعه زیرساخت ها می تواند به تحول مثبت و پایدار در نظام های آموزشی منجر شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، معلم ، یاددهی–یادگیری ، کیفیت آموزش ، نظام آموزشی