بررسی علل بی علاقگی دانش آموزان پایه یازدهم به درس تاریخ و ارائه راهکارهای افزایش انگیزه با استفاده از روش های فعال تدریس

درس تاریخ به دلیل نقش کلیدی آن در شکل گیری هویت ملی، پرورش تفکر انتقادی و درک اجتماعی، اهمیت ویژه ای در نظام آموزشی دارد. با این حال، مشاهده ها و بررسی ها نشان می دهد که بسیاری از دانش آموزان پایه یازدهم، درس تاریخ را یکنواخت، حفظی و کم جذاب می دانند که این وضعیت باعث کاهش انگیزه و مشارکت آنان در کلاس می شود. هدف این اقدام پژوهی، شناسایی علل بی علاقگی دانش آموزان به درس تاریخ و ارائه راهکارهای عملی برای افزایش انگیزه با بهره گیری از روش های فعال تدریس بود. در این پژوهش، وضعیت موجود کلاس از طریق مشاهده، پرسشنامه و گفت وگوهای نیمه ساختاریافته بررسی شد و عوامل کاهش انگیزه شامل روش تدریس سنتی، کمبود فعالیت های گروهی، عدم استفاده از منابع متنوع و ارتباط ضعیف مطالب با زندگی روزمره شناسایی گردید. بر اساس یافته ها، راهکار برتر انتخاب شد که شامل اجرای روش فعال گروهی همراه با تحلیل اسناد و منابع تاریخی بود. این روش طی چهار هفته در کلاس پیاده سازی شد و مشارکت دانش آموزان، نگرش آنان نسبت به درس، توانایی تحلیل مفاهیم تاریخی و مهارت های گروهی پیش و پس از اجرای مداخله مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد که اجرای روش فعال، انگیزه و مشارکت دانش آموزان را به طور قابل توجهی افزایش داد، یادگیری عمیق تر و تحلیلی شد و نگرش آنان نسبت به درس تاریخ مثبت تر گردید. همچنین مهارت های تفکر انتقادی، همکاری گروهی و توانایی تحلیل منابع تاریخی تقویت شد. یافته های این اقدام پژوهی تاکید می کند که بهره گیری از روش های فعال تدریس می تواند به عنوان راهکاری موثر برای مقابله با بی علاقگی دانش آموزان به درس تاریخ و ارتقای کیفیت یادگیری آنان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

بی علاقگی ، انگیزه یادگیری ، درس تاریخ ، روش های فعال تدریس ، اقدام پژوهی