بررسی رابطه بین سبک تدریس معلمان و انگیزش تحصیلی دانش آموزان با اختلالات یادگیری

اختلالات یادگیری یکی از مهم ترین چالش های آموزشی در مدارس ابتدایی و متوسطه است که می تواند بر عملکرد تحصیلی و انگیزش دانش آموزان تاثیر مستقیم داشته باشد. هدف این پژوهش بررسی رابطه بین سبک تدریس معلمان و انگیزش تحصیلی دانش آموزان دارای اختلالات یادگیری بود. روش پژوهش از نوع توصیفی همبستگی و جامعه آماری شامل دانش آموزان و معلمان مدارس ابتدایی شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود. نمونه گیری به روش تصادفی چندمرحله ای انجام شد و تعداد ۱۲۰ دانش آموز و ۳۰ معلم در پژوهش شرکت کردند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه سبک تدریس (شامل سبک های اقتدارگرا، دموکراتیک و مشارکتی) و مقیاس انگیزش تحصیلی استاندارد بود. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون تحلیل شد. نتایج نشان داد که بین سبک تدریس معلمان و انگیزش تحصیلی دانش آموزان دارای اختلال یادگیری رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد؛ به طوری که سبک تدریس مشارکتی بیشترین تاثیر مثبت بر انگیزش تحصیلی دانش آموزان داشت. یافته های پژوهش می تواند به معلمان و مدیران آموزشی در طراحی روش های موثر تدریس و ارتقای انگیزش تحصیلی دانش آموزان دارای اختلالات یادگیری کمک نماید.

کلیدواژه ها:

سبک تدریس ، انگیزش تحصیلی ، اختلالات یادگیری ، دانش آموزان ، آموزش ابتدایی