بررسی تطبیقی ساختار اضافه و ترکیب وصفی در زبان مازندرانی و انگلیسی

زبان مازندرانی، یکی از زبان های شمال ایران، دارای ویژگی های دستوری خاصی است که آن را در برخی جنبه ها به زبان انگلیسی نزدیک می کند. این مقاله به بررسی تطبیقی دو ساختار مهم دستوری در مازندرانی و انگلیسی می پردازد: اضافه (Genitive / Possessive) و ترکیب وصفی (Adjective + Noun). در ترکیب وصفی، صفت در مازندرانی پیش از موصوف می آید، مانند قشنگ گل (گل قشنگ) و گت خنه (خانه بزرگ)، مشابه ترتیب صفت در انگلیسی (beautiful flower, big house). در ترکیب اضافه نیز، ترتیب مضاف الیه و مضاف در مازندرانی مانند انگلیسی است؛ به طور مثال علی برار (برادر علی) و مسجد در (در مسجد) که با ساختار انگلیسی (Ali’s brother, mosque’s door) مطابقت دارد. تحلیل تطبیقی نشان می دهد که این شباهت ها می تواند فرآیند یادگیری قواعد مالکیت و وصفی در زبان انگلیسی را برای گویشوران مازندرانی تسهیل کند و اهمیت مطالعه تطبیقی دستور زبان در آموزش زبان های خارجی را برجسته می سازد.

کلیدواژه ها:

زبان مازندرانی ، زبان انگلیسی ، دستور زبان ، ترکیب وصفی ، اضافه