بررسی تاثیر فعالیت های پرورشی مدرسه بر کاهش آسیب های اجتماعی دانش آموزان دوره متوسطه

آسیب های اجتماعی در بین دانش آموزان یکی از مهم ترین چالش های جوامع معاصر است که تاثیرات بسیاری بر سلامت روانی، عملکرد تحصیلی و رشد اجتماعی آنان دارد. از این رو، استفاده از برنامه های پرورشی در مدارس به عنوان یکی از راهبردهای پیشگیرانه و اصلاحی مورد توجه پژوهشگران و برنامه ریزان آموزشی قرار گرفته است. هدف این پژوهش علمی پژوهشی بررسی تاثیر فعالیت های پرورشی مدرسه بر کاهش آسیب های اجتماعی در بین دانش آموزان دوره متوسطه است. روش اجرای تحقیق از نوع همبستگی و شبه آزمایشی بوده و جامعه آماری آن شامل ۴۰۰ دانش آموز متوسطه از چند مدرسه منتخب شهر … در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ بوده است. داده ها با استفاده از پرسش نامه استاندارد آسیب های اجتماعی و مقیاس سنجش کیفیت فعالیت های پرورشی گردآوری شد و با استفاده از شاخص های آماری توصیفی و آزمون های تحلیل رگرسیون و همبستگی در نرم افزار SPSS تحلیل گردید. نتایج نشان داد که بین کیفیت و میزان شرکت در فعالیت های پرورشی مدرسه و کاهش ابعاد مختلف آسیب های اجتماعی (مانند پرخاشگری، بزه کاری، اعتیاد رفتاری، انزوا اجتماعی) رابطه منفی و معناداری وجود دارد (p<۰/۰۱). همچنین تحلیل رگرسیون نشان داد که فعالیت های پرورشی قادر به تبیین مقدار قابل توجهی از واریانس تغییرات آسیب های اجتماعی هستند. یافته ها حاکی از آن است که توسعه فعالیت های پرورشی هدفمند در مدارس می تواند نقش موثری در پیشگیری و کاهش آسیب های اجتماعی دانش آموزان داشته باشد. بر اساس نتایج پیشنهاد شده است که مدیران و مربیان مدارس ضمن برنامه ریزی منسجم برای فعالیت های پرورشی، به تقویت مشارکت دانش آموزان در برنامه های فرهنگی، هنری و ورزشی توجه ویژه داشته باشند.

کلیدواژه ها:

آسیب های اجتماعی ، فعالیت های پرورشی ، مدرسه ، دانش آموزان دوره متوسطه