رابطه بین انگیزش درونی و خلاقیت تحصیلی در مدارس هوشمند

در دنیای امروز، یادگیری فعال و خلاق به یکی از اهداف اساسی نظام های آموزشی تبدیل شده است. انگیزش درونی، که ناشی از علاقه، کنجکاوی و رضایت شخصی دانش آموز است، به عنوان محرکی مهم برای یادگیری عمیق و پایدار شناخته می شود. خلاقیت تحصیلی نیز توانایی تولید ایده های نو، یافتن راه حل های خلاقانه و رویکردهای متفاوت به مسائل تحصیلی را شامل می شود و نقش اساسی در توسعه مهارت های حل مسئله و تفکر انتقادی دارد. مدارس هوشمند، با بهره گیری از فناوری های نوین و محیط های آموزشی تعاملی، فرصت های منحصربه فردی برای پرورش انگیزش درونی و خلاقیت دانش آموزان فراهم می آورند. هدف این تحقیق، بررسی رابطه بین انگیزش درونی و خلاقیت تحصیلی دانش آموزان در مدارس هوشمند است. پژوهش حاضر از نوع توصیفی-همبستگی بوده و جامعه آماری آن شامل دانش آموزان مدارس هوشمند مقطع متوسطه است. ابزار جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه استاندارد انگیزش درونی و آزمون سنجش خلاقیت تحصیلی است. داده ها با استفاده از روش های آماری مناسب، از جمله تحلیل همبستگی پیرسون، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان داد که انگیزش درونی دانش آموزان با خلاقیت تحصیلی آن ها رابطه مثبت و معناداری دارد و افزایش انگیزش درونی، سطح خلاقیت تحصیلی را به طور قابل توجهی افزایش می دهد. این نتایج اهمیت ایجاد محیط های یادگیری فعال و انگیزشی در مدارس هوشمند را تاکید می کند و می تواند راهنمایی عملی برای معلمان و مدیران در طراحی فعالیت ها و برنامه های آموزشی خلاقانه باشد.

کلیدواژه ها:

انگیزش درونی ، خلاقیت تحصیلی ، مدارس هوشمند ، یادگیری فعال ، محیط آموزشی