تلفیق راهبردهای یادگیری با آموزش دانش آموزان دارای اختلالات یادگیری

اختلالات یادگیری از مهم ترین چالش های آموزش وپرورش فراگیر به شمار می روند و به سبب تاثیر پایدار بر خواندن، نوشتن، و ریاضی، مستلزم مداخلاتی هستند که فراتر از آموزش های جبرانی صرف، بر ارتقای فرایندهای یادگیری و خودتنظیمی تمرکز داشته باشند. هدف این مقاله مروری-تحلیلی، تبیین و تلفیق شواهد پژوهشی درباره نقش راهبردهای شناختی، فراشناختی، خودتنظیمی، آموزش صریح، آموزش چندحسی، یادگیری فراگیر، و مداخلات مبتنی بر فناوری در آموزش دانش آموزان دارای اختلالات یادگیری است. روش پژوهش از نوع مروری-تحلیلی بوده و با اتکا به منابع معتبر داخلی و خارجی، یافته های مطالعات نظری، مروری، و فراتحلیلی بررسی و مقایسه شده اند. نتایج نشان می دهد که آموزش راهبردها، به ویژه در قالب آموزش صریح و مرحله بندی شده، همراه با تمرین هدایت شده، بازخورد، و فرصت انتقال، در بهبود خواندن، املا، نگارش، و حل مسئله ریاضی اثربخش است. همچنین، مداخلات چندحسی و فناوری های آموزشی تطبیقی، در صورت طراحی مبتنی بر نیازهای فردی و پیوند با اصول یادگیری فراگیر، می توانند دسترسی، مشارکت، و پیشرفت تحصیلی را تقویت کنند. با این حال، در ادبیات داخلی، کمبود پژوهش های مداخله ای کنترل شده، ضعف در پیگیری بلندمدت، و محدودبودن مطالعات درباره راهبردهای خودتنظیمی و فناوری آموزشی محسوس است. در مقابل، ادبیات خارجی از تنوع روش شناختی و پشتیبانی قوی تری برای اثربخشی مداخلات تلفیقی برخوردار است. در پایان، بر ضرورت طراحی برنامه های آموزش مبتنی بر شواهد، توانمندسازی معلمان، توجه به تفاوت های فردی، و توسعه پژوهش های بومی تاکید می شود.