الگوهای تدریس خلاق و مشارکت تحصیلی دانش آموزان

هدف از پژوهش حاضر، واکاوی الگوهای تدریس خلاق و نقش آن ها در ارتقای مشارکت تحصیلی (رفتاری، عاطفی و شناختی) دانش آموزان است. این مطالعه با روش مروری-تحلیلی نظام مند و با بهره گیری از رویکرد تحلیل مضمون انجام شده است. جامعه پژوهش شامل کلیه مقالات علمی-پژوهشی منتشر شده در پایگاه های معتبر داخلی (SID, Magiran) و خارجی (ERIC, Scopus, Google Scholar) در بازه زمانی ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۴ بود. پس از غربالگری بر اساس معیارهای ورود و خروج، ۴۸ مقاله کلیدی مورد تحلیل عمیق قرار گرفتند. یافته ها نشان داد که الگوهای تدریس خلاق مبتنی بر حل مسئله، یادگیری معکوس، و آموزش پروژه محور، بیشترین تاثیر را بر ابعاد مختلف مشارکت تحصیلی دارند. تحلیل مضامین نشان داد که «انعطاف پذیری آموزشی»، «حمایت از خودپیروی» و «چالش برانگیزی بهینه» سه مولفه اصلی هستند که میانجی رابطه تدریس خلاق و مشارکت دانش آموزان می باشند. نتیجه گیری پژوهش حاکی از آن است که گذار از پارادایم های سنتی به الگوهای نوین تدریس خلاق، نه تنها سطح درگیری تحصیلی را افزایش می دهد، بلکه منجر به کاهش فرسودگی تحصیلی و بهبود سلامت روان در محیط های آموزشی می گردد. در نهایت، پیشنهادهای کاربردی برای معلمان و سیاست گذاران جهت بازنگری در برنامه های درسی ارائه شده است.