تکامل فناوری باتری خودرو از سرب-اسیدی تا لیتیم-یون و چشم انداز نسل های آینده تمام جامد، لیتیم-گوگرد و سدیم-یون

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 67

فایل این مقاله در 7 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

NCARNR01_119

تاریخ نمایه سازی: 24 خرداد 1405

چکیده مقاله:

باتری خودرو به عنوان قلب تپنده خودروهای الکتریکی، از باتری های سرب-اسیدی با چگالی انرژی ۳۰ وات ساعت بر کیلوگرم در اوایل قرن بیستم به باتری های پیشرفته لیتیم-یون با چگالی انرژی ۲۵۰ وات ساعت بر کیلوگرم در عصر حاضر رسیده است. این مقاله به طور جامع به بررسی شیمی های مختلف باتری شامل لیتیم-یون با کاتدهای گوناگون، لیتیم-فلزی تمام جامد با عمر ۱۰ هزار سیکل و نرخ خوددشارژ ۰٫۰۰۵ درصد، لیتیم-گوگرد با ظرفیت نظری ۱۶۷۵ میلی آمپر ساعت بر گرم و سدیم-یون با هزینه مواد اولیه یک پنجم لیتیم-یون می پردازد. داده های تجربی گزارش شده نشان می دهد که کاتدهای بدون کبالت می توانند هزینه مواد اولیه را ۴۰ درصد کاهش دهند و آند سیلیکونی با ساختار نانوسیم ظرفیت را تا ۱۰ برابر افزایش می دهد در حالی که انبساط حجمی را کنترل می کند. تحلیل سیستم های مدیریت حرارتی نشان می دهد که خنک کاری با مایع قادر است دمای بسته باتری را در شارژ سریع ۱۲ درجه کاهش دهد و سیستم مدیریت باتری مبتنی بر شبکه عصبی خطای تخمین وضعیت شارژ را به ۰٫۸ درصد رسانده است. همچنین سلول ۴۶۸۰ تسلا با معماری بدون زبانه، زمان شارژ ۱۰ تا ۸۰ درصد را از ۳۰ دقیقه به ۱۵ دقیقه کاهش داده است. نتیجه گیری اصلی این پژوهش بر ضرورت حرکت به سمت باتری های تمام جامد ایمن، کاتدهای بدون کبالت پایدار و آندهای سیلیکونی با انبساط کنترل شده تاکید دارد. پیشنهادهای ده گانه ارائه شده شامل مسیرهای مشخص برای پژوهش های آتی در زمینه سلول های هیبریدی گرافیت-سیلیکون، الکترولیت های دولایه پلیمری-سرامیکی، سیستم های خنک کاری هوشمند با میکروکانال قابل تنظیم، باتری های ساختاری تحمل کننده نیرو و فرآیندهای بازیافت حلقه بسته با بازدهی بالای ۹۵ درصد است. این مقاله نشان می دهد که آینده باتری خودرو نه در بهبود تدریجی لیتیم-یون فعلی بلکه در جهش به سمت فناوری های تمام جامد، لیتیم-گوگرد و سدیم-یون به همراه سیستم های هوشمند مدیریت حرارتی و تخمین وضعیت رقم خواهد خورد.

نویسندگان

علیرضا محمودی فرد

دکترای حرفه ای هوش مصنوعی و مدرس دانشگاه ملی مهارت، تهران، ایران

سید محمدرضا حسینی علی آباد

استاد دانشگاه های ملی و بین المللی، گروه مجموعه مدیریت، علوم پایه و مهندسی