باتری های لیتیم-یونی نسل آینده از کاتدهای غنی از نیکل و آندهای سیلیکونی تا الکترولیت های جامد

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 35

فایل این مقاله در 7 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

NCARNR01_115

تاریخ نمایه سازی: 24 خرداد 1405

چکیده مقاله:

باتری های لیتیم-یونی به عنوان فناوری غالب ذخیره سازی انرژی قابل حمل، از زمان تجاری سازی در سال ۱۹۹۱ تاکنون مسیری پرشتاب از چگالی انرژی ۸۰ تا بیش از ۲۵۰ وات ساعت بر کیلوگرم را پیموده اند. این مقاله به طور جامع به بررسی مولفه های کلیدی باتری های لیتیم-یونی شامل کاتدهای مختلف، آندهای گرافیتی و سیلیکونی، الکترولیت های مایع و جامد و سیستم های مدیریت باتری می پردازد. داده های تجربی گزارش شده نشان می دهد که کاتدهای غنی از نیکل با نسبت NMC ۸۱۱ چگالی انرژی ۲۴۰ وات ساعت بر کیلوگرم ارائه می دهند در حالی که کاتد لیتیم-آهن-فسفات با دمای فرار حرارتی ۲۷۰ درجه سلسیوس ایمن ترین گزینه است. آند سیلیکونی با ساختار نانوسیم می تواند ظرفیت ۲۱۰۰ میلی آمپر ساعت بر گرم را پس از ۱۰۰۰ سیکل حفظ کند که حدود ۶ برابر آند گرافیتی است. باتری های تمام جامد با الکترولیت سرامیکی قادر به مقاومت در برابر چگالی جریان ۱۰ میلی آمپر بر سانتی متر مربع هستند و نمونه های پیشرفته چگالی انرژی ۴۰۰ وات ساعت بر کیلوگرم را با حفظ ۹۰ درصد ظرفیت پس از ۸۰۰ سیکل ارائه می دهند. سلول ۴۶۸۰ تسلا با معماری بدون زبانه و حذف تسمه های اتصال، مقاومت داخلی را از ۳ میلی اهم به ۰٫۳ میلی اهم کاهش داده و زمان شارژ ۱۰ تا ۸۰ درصد را به ۱۵ دقیقه رسانده است. آنالیز داده های تاریخی نشان می دهد که نرخ رشد سالانه چگالی انرژی حدود ۵ درصد بوده و روند تخریب ظرفیت در کاربردهای الکترونیک قابل حمل حدود ۲ درصد در سال است. نتیجه گیری اصلی این پژوهش بر ضرورت حرکت به سمت کاتدهای بدون کبالت با نسبت نیکل بیش از ۹۵ درصد، آندهای سیلیکونی با ساختار سه بعدی خودترمیم و الکترولیت های جامد هیبریدی دولایه تاکید دارد. پیشنهادهای ده گانه ارائه شده شامل مسیرهای مشخص برای پژوهش های آتی در زمینه فرآیندهای تولید سلول با تکنیک خشک بدون حلال، سیستم های مدیریت باتری مبتنی بر یادگیری تقویتی، بازیافت مستقیم کاتدها با بازدهی ۹۸ درصد و سلول های خودنظارتی با حسگرهای فیبر نوری است. این مقاله نشان می دهد که آینده باتری های لیتیم-یونی نه در بهبود تدریجی شیمی فعلی بلکه در جهش به سمت آندهای سیلیکونی، کاتدهای فوق بالای نیکل و الکترولیت های تمام جامد رقم خواهد خورد.

نویسندگان

علیرضا محمودی فرد

دکترای حرفه ای هوش مصنوعی و مدرس دانشگاه ملی مهارت، تهران، ایران

سید محمدرضا حسینی علی آباد

استاد دانشگاه های ملی و بین المللی، گروه مجموعه مدیریت، علوم پایه و مهندسی