چاپرهای جریان مستقیم: مروری بر توپولوژی ها، مواد نیمه هادی، روش های کنترل و چالش های فرکانس بالا در کاربردهای توان متوسط و بالا

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 42

فایل این مقاله در 9 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

NCARNR01_091

تاریخ نمایه سازی: 24 خرداد 1405

چکیده مقاله:

چاپرها به عنوان یکی از اساسی ترین مبدل های الکترونیک قدرت، نقش حیاتی در تبدیل ولتاژ جریان مستقیم با راندمان بالا و قابلیت کنترل دقیق در کاربردهایی از قبیل منابع تغذیه سوئیچینگ، خودروهای برقی و سیستم های انرژی تجدیدپذیر ایفا می کنند. این مقاله به بررسی جامع توپولوژی های اصلی چاپرها شامل کاهنده، افزاینده و کاهنده-افزاینده، روش های مدولاسیون عرض پالس و فرکانس، ادوات نیمه هادی سیلیکونی، گالیم نیترید و کاربید سیلیکون، و کنترل کننده های تناسبی-انتگرالی-مشتقی، پیش بین و مبتنی بر شبکه عصبی می پردازد. داده های تجربی گردآوری شده نشان می دهد که افزایش فرکانس سوئیچینگ از ۵ به ۲۰ کیلوهرتز، راندمان چاپر مبتنی بر ترانزیستور دوقطبی را از ۹۱ به ۸۳ درصد کاهش می دهد اما ابعاد سلف را ۴۰ درصد کوچک تر می کند. استفاده از IGBT به جای ماسفت در توان ۱۰ کیلووات، راندمان را از ۸۸ به ۹۴ درصد افزایش می دهد. در فرکانس ۱۰ مگاهرتز، ماسفت های گالیم نیترید راندمان ۸۲ درصدی دارند در حالی که ماسفت های سیلیکونی تنها ۶۲ درصد راندمان ارائه می دهند. چاپرهای اینترلیو شده چهارفاز در توان ۵ کیلووات، راندمان ۹۷.۸ درصد و چگالی توان ۶.۵ کیلووات بر لیتر دارند که به طور قابل توجهی بالاتر از چاپرهای کلاسیک با راندمان ۹۳.۵ درصد و چگالی توان ۳.۲ کیلووات بر لیتر است. کنترل کننده ی مبتنی بر شبکه عصبی، زمان پاسخ به تغییرات ولتاژ ورودی را از ۱.۲ میلی ثانیه به ۰.۳۵ میلی ثانیه کاهش می دهد. در دمای محیط ۱۰۰ درجه سانتی گراد، ماسفت های اکسید گالیم راندمان ۹۴.۸ درصدی دارند در حالی که گالیم نیترید به ۹۱.۲ درصد کاهش می یابد. نرخ خرابی سالانه چاپرهای نصب شده در سیستم های فتوولتائیک ۳.۲ درصد است و خرابی خازن های الکترولیتی با ۴۲ درصد موارد شایع ترین علت است. در مجموع، ادوات با شکاف باند وسیع امکان طراحی چاپرهایی با فرکانس چند مگاهرتز و چگالی توان بالای ۲۰ وات بر سانتی متر مکعب را فراهم کرده اند.

نویسندگان

علیرضا محمودی فرد

دکترای حرفه ای هوش مصنوعی و مدرس دانشگاه ملی مهارت، تهران، ایران

سید محمدرضا حسینی علی آباد

استاد دانشگاه های ملی و بین المللی، گروه مجموعه مدیریت، علوم پایه و مهندسی