تاثیر عطوفت (لحن و چهره) آموزگار بر تعدیل املا نویسی دانش آموزان دوره اول ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر عطوفت آموزگار، در دو بعد لحن کلامی و بیان چهره ای، بر تعدیل عملکرد املانویسی دانش آموزان دوره اول ابتدایی انجام شده است. یادگیری نوشتار در سال های آغازین تحصیل، فرایندی حساس و وابسته به بستر عاطفی کلاس درس است؛ از این رو کیفیت تعامل معلم با دانش آموز می تواند نقشی تعیین کننده در موفقیت یا شکست این فرایند ایفا کند. روش تحقیق این مقاله به صورت تحلیلی-توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و بررسی مقالات معتبر داخلی و خارجی انجام شده است. یافته های نظری نشان می دهد که لحن آرام و مهربانانه معلم هنگام دیکته گویی، اضطراب شنیداری را کاهش داده و تمرکز دانش آموز را افزایش می دهد. همچنین بیان چهره ای تاییدگر و همدلانه، احساس امنیت روانی را تقویت کرده، خودپنداره تحصیلی مثبتی در کودک شکل می دهد و خطاهای ناشی از ترس و فشار ارزیابی را به طور قابل توجهی کاهش می دهد. نتایج این پژوهش موید آن است که عطوفت آموزگار نه یک ویژگی شخصیتی گزینشی، بلکه یک مولفه حرفه ای ضروری در آموزش موفق املا به کودکان است که باید در برنامه های تربیت معلم و سیاست گذاری های آموزشی مورد توجه جدی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

عطوفت آموزگار ، لحن کلامی ، بیان چهره ای ، املانویسی ، دوره اول ابتدایی ، تعدیل عملکرد تحصیلی