تاثیر کمال گرایی والدین بر املا نویسی دانش اموزان اول ابتدایی

کمال گرایی والدین به عنوان یکی از مولفه های مهم محیط خانوادگی، نقش تعیین کننده ای در فرآیند یادگیری کودکان دوره ابتدایی ایفا می کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر کمال گرایی والدین بر مهارت املانویسی دانش آموزان پایه اول ابتدایی انجام شده است. این مقاله به شیوه تحلیلی توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مقالات معتبر علمی تدوین گردیده است. یافته ها نشان می دهد که کمال گرایی معتدل والدین می تواند از طریق ایجاد انگیزه، نظارت هدفمند و تقویت دقت نوشتاری، تاثیر مثبتی بر عملکرد کودک در حوزه املا داشته باشد؛ در مقابل، کمال گرایی افراطی با تحمیل فشار عملکردی، انتظارات غیرواقع بینانه و واکنش های انتقادی مداوم، زمینه ساز اضطراب نوشتاری، کاهش اعتمادبه نفس تحصیلی و بروز خطاهای تکراری در املا می شود. همچنین سبک فرزندپروری کمال گرا با ایجاد محیط یادگیری پرتنش، رشد طبیعی مهارت های نوشتاری را در کودکان ۶ تا ۷ ساله مختل می سازد. در نهایت، پیشنهاد می شود والدین با تنظیم انتظارات واقع بینانه و جایگزینی تشویق به جای انتقاد، فضای امنی برای یادگیری فراهم سازند و معلمان نیز در شناسایی و حمایت از کودکان آسیب پذیر نقش فعالانه تری ایفا کنند.

کلیدواژه ها:

کمال گرایی والدین ، املانویسی ، پایه اول ابتدایی ، اضطراب نوشتاری ، فرزندپروری ، عملکرد تحصیلی