تاثیر کمال گرایی والدین بر میزان یادگیری درس ریاضی فرزندان

کمال گرایی والدین به عنوان یکی از متغیرهای تاثیرگذار در فرآیند تربیت و یادگیری فرزندان، در سال های اخیر توجه پژوهشگران حوزه روان شناسی تربیتی را به خود جلب کرده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر کمال گرایی والدین بر میزان یادگیری درس ریاضی فرزندان تهیه شده و به تحلیل ابعاد مستقیم و غیرمستقیم این تاثیرگذاری می پردازد. روش تحقیق این مقاله تحلیلی- توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و بررسی مقالات معتبر داخلی و خارجی است. یافته ها نشان می دهد که کمال گرایی ناسازنده در والدین از طریق ایجاد انتظارات غیرواقع بینانه، افزایش اضطراب ریاضی، تضعیف انگیزه درونی و کاهش خودپنداره تحصیلی، پیامدهای منفی قابل توجهی بر عملکرد فرزندان در درس ریاضی به جای می گذارد. در مقابل، کمال گرایی سازنده همراه با حمایت عاطفی مناسب می تواند انگیزه و پشتکار فرزندان را تقویت کند. همچنین عواملی چون تاب آوری، سبک دلبستگی ایمن، هوش هیجانی والدین و حمایت محیط مدرسه، نقش تعدیل کننده ای در این رابطه ایفا می کنند. در پایان، پیشنهادات کاربردی برای والدین، مشاوران تربیتی و سیاست گذاران آموزشی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

کمال گرایی والدین ، یادگیری ریاضی ، اضطراب ریاضی ، انگیزش تحصیلی ، خودپنداره تحصیلی ، فرزندپروری