جناس در غزلیات تقدیمی امیرهوشنگ ابتهاج (ه. ا. سایه) به شهریار

امیرهوشنگ ابتهاج از شاعران بزرگ معاصر ماست، و اشعار زیبا و تاثیرگذار زیادی از او به جا مانده است. او هنر و استعداد شگرف خود را در قوالب شعری مختلفی نشان داده، که برجسته ترین آن ها غزل است. در جامعه ادبی ما غزلیات وی را از جهات گوناگونی، نزدیک ترین نوع غزل (غزل معاصر) به حافظ می دانند. یکی از جنبه های بارز و مشخص غزلیات او، عنصر موسیقی و در جنبه ای جزئی تر (جناس) است. سایه در غزلیات خود، هفت غزل تقدیمی دارد. این پژوهش به بررسی عنصر جناس در غزلیات تقدیمی سایه به شهریار پرداخته است، و به دنبال میزان تاثر سایه در غزلیات (تقدیمی) خود به (شهریار) از صنعت بدیعی (بدیع لفظی) و موسیقایی (جناس) است. روش این پژوهش از نوع کتابخانه ای بوده و به روش توصیفی-تحلیلی انجام شده است. نتایج به دست آمده از این پژوهش نشان داد، امیرهوشنگ ابتهاج (ه. ا. سایه) در غزلیات تقدیمی خود به شهریار، از صنعت بدیعی (بدیع لفظی) جناس در اشعار خود تاثر فراوانی گرفته است.

کلیدواژه ها:

موسیقی ، جناس ، غزلیات ، سایه ، شهریار