نقش سواد عاطفی و آموزش مهارت های هیجانی اجتماعی در کاهش مشکلات رفتاری دانش آموزان دبستانی

سواد عاطفی و آموزش مهارت های هیجانی–اجتماعی از مهم ترین مولفه های رشد همه جانبه کودکان در دوره دبستان به شمار می آیند. این مهارت ها شامل توانایی شناخت، درک و مدیریت هیجان ها، همدلی با دیگران، برقراری ارتباط موثر، حل مسئله و کنترل تکانه ها هستند. پژوهش های متعدد نشان داده اند که بخش قابل توجهی از مشکلات رفتاری دانش آموزان، از جمله پرخاشگری، اضطراب، انزواطلبی، نافرمانی و اختلالات سازگاری، ریشه در ناتوانی آنان در تنظیم هیجان ها و مدیریت موقعیت های اجتماعی دارد. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش سواد عاطفی و آموزش مهارت های هیجانی–اجتماعی در کاهش مشکلات رفتاری دانش آموزان دبستانی است. روش تحقیق توصیفی–تحلیلی بوده و با استفاده از منابع نظری، مطالعات پیشین و تحلیل مفهومی، رابطه میان این دو متغیر بررسی شده است. نتایج نشان می دهد که آموزش نظام مند مهارت های هیجانی–اجتماعی می تواند به شکل معناداری رفتارهای پرخطر، تعارضات بین فردی، مشکلات انضباطی و واکنش های هیجانی نامناسب را کاهش دهد و در مقابل، سازگاری اجتماعی، مسئولیت پذیری، خودکنترلی و مهارت های ارتباطی را افزایش دهد. بر اساس یافته ها، فرضیه اصلی مبنی بر تاثیر مثبت سواد عاطفی بر کاهش مشکلات رفتاری تایید می شود. این پژوهش بر اهمیت طراحی برنامه های آموزشی مبتنی بر هوش هیجانی، مداخلات مدرسه محور و نقش معلمان در تقویت مهارت های عاطفی–اجتماعی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

سواد عاطفی ، مهارت های هیجانی–اجتماعی ، مشکلات رفتاری ، دانش آموزان دبستانی.