طراحی مدل مدیریت دانش سازمانی برای ارتقای نوآوری و مزیت رقابتی پایدار

هدف اصلی این پژوهش طراحی مدل مدیریت دانش سازمانی برای ارتقای نوآوری و دستیابی به مزیت رقابتی پایدار بود. با توجه به افزایش شدت رقابت، تغییرات سریع محیطی و اهمیت دانش به عنوان مهم ترین دارایی راهبردی سازمان ها، ضرورت ایجاد نظام های موثر مدیریت دانش بیش از گذشته مورد توجه قرار گرفته است. در این پژوهش تلاش شد با تلفیق ابعاد انسانی، فرهنگی، فناورانه و راهبردی، چارچوبی جامع برای مدیریت دانش سازمانی ارائه شود تا سازمان ها بتوانند از ظرفیت های دانشی خود در جهت توسعه نوآوری و افزایش رقابت پذیری بهره برداری کنند. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش اجرا از نوع آمیخته اکتشافی بود. در بخش کیفی، داده ها از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته با خبرگان حوزه مدیریت و مدیریت دانش گردآوری و با روش تحلیل مضمون بررسی شد. در بخش کمی نیز داده ها از طریق پرسشنامه محقق ساخته جمع آوری و با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری تحلیل گردید. جامعه آماری بخش کمی شامل کارکنان و مدیران سازمان ها بود که نمونه ها به روش تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. نتایج پژوهش نشان داد که مدیریت دانش تاثیر معناداری بر نوآوری سازمانی و مزیت رقابتی پایدار دارد. همچنین ابعاد خلق دانش، انتقال دانش، اشتراک دانش و کاربرد دانش نقش موثری در افزایش ظرفیت نوآوری سازمان ها ایفا می کنند. یافته ها بیانگر آن بود که فرهنگ سازمانی مبتنی بر اعتماد و یادگیری، استفاده از فناوری های دیجیتال و حمایت مدیریتی از مهم ترین عوامل موفقیت مدیریت دانش هستند. علاوه بر این، نتایج نشان داد که نوآوری نقش میانجی در رابطه میان مدیریت دانش و مزیت رقابتی پایدار دارد و سازمان هایی که از نظام های دانشی یکپارچه برخوردارند، توان بیشتری در انطباق با تغییرات محیطی، بهبود تصمیم گیری و خلق ارزش پایدار دارند. در نهایت مدل پیشنهادی پژوهش توانست چارچوبی کاربردی برای توسعه سرمایه دانشی، تقویت نوآوری و افزایش مزیت رقابتی سازمان ها ارائه دهد.

کلیدواژه ها:

مدیریت دانش ، نوآوری سازمانی ، مزیت رقابتی پایدار ، اشتراک دانش ، فناوری دیجیتال ، یادگیری سازمانی