بررسی تاثیر مشارکت اولیا در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی

مشارکت اولیا در فرآیند تعلیم و تربیت، یکی از بنیادی ترین عوامل اثرگذار بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان به ویژه در دوره ابتدایی است. در این دوره، کودک علاوه بر مدرسه، از خانواده نیز به طور مستقیم الگو می گیرد و بخش مهمی از نگرش ها، عادت ها، انگیزه ها و مهارت های یادگیری خود را در خانه شکل می دهد. ازاین رو، همکاری و همراهی والدین با مدرسه می تواند به بهبود عملکرد درسی، افزایش انگیزه، تقویت نظم و مسئولیت پذیری، کاهش اضطراب آموزشی و ارتقای اعتمادبه نفس دانش آموزان منجر شود. هدف این مقاله، بررسی جامع تاثیر مشارکت اولیا بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی است. روش پژوهش، توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعه منابع کتابخانه ای است. نتایج بررسی ها نشان می دهد که مشارکت موثر والدین از طریق پیگیری وضعیت آموزشی، ایجاد محیط مناسب مطالعه در خانه، ارتباط سازنده با معلمان، تشویق و حمایت عاطفی، و نظارت بر تکالیف درسی، نقش چشمگیری در بهبود یادگیری دانش آموزان دارد. همچنین، شواهد پژوهشی نشان می دهد که هرچه سطح مشارکت اولیا آگاهانه تر، مستمرتر و متعادل تر باشد، احتمال موفقیت تحصیلی فرزندان بیشتر خواهد بود. در نتیجه، مشارکت اولیا نه تنها یک عامل حمایتی، بلکه یک رکن اساسی در ارتقای کیفیت آموزش ابتدایی به شمار می رود.

کلیدواژه ها:

مشارکت اولیا ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموزان ابتدایی ، خانواده ، مدرسه ، یادگیری