امنیت سازی از دریای سرخ تا خلیج فارس: حقوق نفت کش های ایرانی در برابر توقیف غیرقانونی توسط آمریکا-اسرائیل در جنگ رمضان

جنگ رمضان که در فوریه ۲۰۲۶ آغاز شد، نظم حقوقی حاکم بر آبراه های استراتژیک از دریای سرخ تا خلیج فارس را با چالش بی سابقه ای مواجه ساخت. این مقاله با رویکرد تحلیلی-انتقادی و با تکیه بر اصول حقوق بین الملل عمومی، به بررسی اقدامات آمریکا و اسرائیل در توقیف نفت کش های ایرانی می پردازد. استدلال اصلی مقاله آن است که اقدامات مذکور، فراتر از نقض صریح کنوانسیون حقوق دریاها (۱۹۸۲) و منشور ملل متحد، مصداق «دزدی دریایی دولتی» و «تجاوز» در معنای قطعنامه ۳۳۱۴ مجمع عمومی است. این مقاله ضمن تحلیل مفهوم «امنیت سازی» از منظر حقوق بین الملل، ابعاد حق عبور ترانزیتی، آزادی کشتیرانی و حمایت از کشتی های تجاری در مخاصمات مسلحانه را واکاوی می کند. یافته های پژوهش نشان می دهد که ادعای اعمال تحریم های ثانویه توسط آمریکا در پهنه آب های بین المللی، فاقد مشروعیت حقوقی بوده و رویه قضایی دیوان بین المللی دادگستری، تعهد به حل و فصل مسالمت آمیز اختلافات و ممنوعیت توسل به زور را نافی مشروعیت چنین اقداماتی می داند. مقاله در پایان راهکارهایی برای حمایت حقوقی از نفت کش های ایرانی و ارجاع موضوع به مراجع قضایی بین المللی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

حقوق دریاها ، توقیف غیرقانونی ، دزدی دریایی دولتی ، حق عبور ترانزیتی ، جنگ رمضان ، قطعنامه ۳۳۱۴ ، امنیت سازی