مروری بر بهینه سازی ترکیب خاک رس و سیمان در خاک کوبیده با رویکرد مدیریت ساخت

خاک کوبیده به عنوان یکی از قدیمی ترین و در عین حال پایدارترین روش های ساخت و ساز، در سالیان اخیر مجددا مورد توجه جامعه مهندسی و معماری جهان قرار گرفته است. با این حال، یکی از چالش های اساسی پیش روی استفاده گسترده از این روش، مقاومت مکانیکی نسبتا پایین دیوارهای ساخته شده با خاک کوبیده به ویژه در برابر رطوبت و نیروهای جانبی می باشد. از این رو، بهسازی و تثبیت خاک با استفاده از مواد افزودنی مختلف از جمله سیمان امری حیاتی و اجتناب ناپذیر است. در این میان، بهینه سازی ترکیب خاک رس و سیمان به عنوان دو مولفه اصلی و تاثیرگذار بر ویژگی های نهایی خاک کوبیده، از اهمیت ویژه ای برخوردار است. مقاله حاضر با رویکرد مدیریت ساخت، به مروری جامع بر مطالعات و پژوهش های انجام گرفته در زمینه بهینه سازی نسبت اختلاط خاک رس و سیمان در مصالح خاک کوبیده می پردازد. یافته های حاصل از مرور سیستماتیک منابع نشان می دهد که نسبت بهینه خاک رس به ماسه در حدود ۳۰ به ۷۰ بوده و بهترین درصد سیمان برای تثبیت خاک های حاوی رس در محدوده ۶ تا ۱۲ درصد وزنی قرار دارد. همچنین نتایج پژوهش ها حاکی از آن است که رطوبت بهینه، نحوه عمل آوری (کیورینگ) و همگنی اختلاط از جمله عواملی هستند که به شدت بر مقاومت نهایی خاک سیمان تاثیر می گذارند. در نهایت، مدیریت ساخت بر این نوع مصالح بومی، نیازمند تدوین دستورالعمل های دقیق اجرایی و کنترل کیفیت مستمر در محل پروژه است. این مقاله با ارائه یک تصویر جامع از وضعیت موجود و خلاهای پژوهشی، مسیر را برای تحقیقات آتی و کاربردهای عملی هموار می سازد.

کلیدواژه ها:

خاک کوبیده ، بهینه سازی ترکیب ، خاک رس ، سیمان ، مدیریت ساخت.