چالش های ابزاری و رسانه ای در آموزش مجازی و پیامدهای آن بر فرآیند یاددهی–یادگیری: رویکردی انتقادی با تاکید بر راهکارهای اصلاحی

با گسترش آموزش مجازی در پی همه گیری کرونا، نقش ابزارها و رسانه های آموزشی در فرآیند یاددهی–یادگیری به طور چشمگیری افزایش یافت. در ایران، این دگرگونی به دلایل گوناگون با چالش های فراوانی همراه بود. مقاله حاضر با رویکردی انتقادی، به بررسی مهم ترین چالش های ابزاری و رسانه ای در آموزش مجازی و تاثیر آن ها بر کیفیت فرآیند آموزشی می پردازد. از مهم ترین چالش ها می توان به قیمت بالای ابزارهای دیجیتال، ناپایداری و گرانی بسته های اینترنتی، ناکارآمدی نرم افزارهای داخلی، محدودیت های ناشی از فیلترینگ ابزارهای ارتباطی بین المللی، ناهماهنگی برنامه های رسانه ملی، و نبود محتوای متناسب با تفاوت های فردی یادگیرندگان اشاره کرد. افزون بر آن، استفاده گسترده از فیلترشکن ها برای دسترسی به ابزارهای ضروری آموزشی، مشکلات امنیتی و فنی متعددی را برای معلمان و دانش آموزان ایجاد کرده است. یافته های مقاله بیانگر آن است که چنین چالش هایی نه تنها موجب گسست در تعامل آموزشی می شود، بلکه کارآمدی، انگیزش و عدالت آموزشی را نیز به مخاطره می اندازد. در پایان مقاله، راهکارهایی همچون طراحی پلتفرم های بومی با کیفیت بالا، تدوین سیاست های دسترسی ایمن به ابزارهای بین المللی، آموزش سواد رسانه ای، و بازنگری در محتوای رسانه ای آموزش پیشنهاد شده است تا به بهبود و کارآمدسازی آموزش مجازی کمک کند.

کلیدواژه ها:

آموزش مجازی ، چالش های رسانه ای ، فرآیند یاددهی–یادگیری ، ابزارهای آموزشی ، راهکارهای اصلاحی.