چالش های معلمان در آموزش مجازی و پیامدهای آن بر فرآیند یاددهی–یادگیری: رویکردی انتقادی با تاکید بر راهکارهای اصلاحی

ظهور ناگهانی پاندمی کووید-۱۹، نظام های آموزشی سراسر جهان را ناگزیر به انتقال فوری به بسترهای آموزش مجازی کرد؛ تغییری که بدون آمادگی زیرساختی و مهارتی لازم، به ویژه برای معلمان، موجب بروز مشکلات جدی در فرآیند یاددهی–یادگیری شد. این پژوهش با رویکردی تحلیلی–انتقادی، به واکاوی چالش های معلمان در آموزش مجازی پرداخته و آثار این چالش ها را بر کیفیت تدریس، تعاملات آموزشی و تحقق اهداف تربیتی بررسی می کند. از جمله چالش های شایع می توان به ضعف مهارتی معلمان در استفاده از ابزارها و پلتفرم های دیجیتال، عدم اطمینان نسبت به یادگیری واقعی دانش آموزان، دشواری در حضور و غیاب، یک سویه بودن ارتباطات آموزشی، و ناتوانی در تدریس موثر دروس عملی و مهارتی اشاره کرد. همچنین، نبود ارزیابی های معتبر، امکان تقلب در آزمون ها، و عدم آموزش حرفه ای معلمان برای تدریس مجازی، از دیگر موانع موجود است که منجر به کاهش اثربخشی فرآیند آموزشی شده است. این چالش ها نه تنها موجب افت کیفیت آموزش، بلکه سبب فرسایش روانی معلمان، نارضایتی شغلی و کاهش انگیزه تدریس شده اند. در عین حال، فقدان حمایت سازمانی، نبود دستورالعمل های شفاف و ضعف در برنامه ریزی درسی دیجیتال نیز این مشکلات را تشدید کرده است. بر پایه یافته های این پژوهش، تقویت توانمندی دیجیتال معلمان، بازطراحی محتواهای آموزشی، به روزرسانی شیوه های ارزشیابی و فراهم سازی بسترهای حمایتی و انگیزشی از الزامات اساسی برای اصلاح وضعیت موجود است. در مجموع، توانمندسازی حرفه ای معلمان و بازنگری بنیادین در نظام آموزش مجازی، پیش نیاز تحقق یادگیری پایدار، عمیق و عادلانه در دوران پسا کرونا محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

آموزش مجازی ، چالش های معلمان ، فرآیند یاددهی–یادگیری ، فناوری آموزشی