فاز اول: ( تثبیت مبانی نظری و رفع ناهنجاری های کیهان شناختی) (خیز دوازدهم) شبکه گراف-فضای فانتوم (PGSN): سنتز نهایی توپولوژیک دشت ها، دامنه ها و قله های گرافی همراه با نقشه راه رصدی و جایگاه ناظر

شبکه فضای گراف فانتوم (PGSN) چارچوبی نوین برای وحدت بخشی میان گرانش کوانتومی، کیهان شناسی و ساختارهای درهم تنیده ی اطلاعاتی ارائه می دهد. در این خیز نهایی (خیز دوازدهم)، ما ساختار کیهان را به مثابه یک توپوگرافی شبکه ای شامل «قله ها» (گره های پرچگال و تکینگی های کلیکی)، «دامنه ها» (گرادیان های توپولوژیک و تنش های برشی)، و «دشت ها» (بستر کم تراکم با فشار منفی ذاتی) فرمول بندی می کنیم. با استخراج دقیق تانسور تنش شبکهT_μν^"net" ، نشان می دهیم که گذار فاز توپولوژیک اولیه، توزیع درجات اتصال گره ها را به گونه ای تعیین کرده که انبساط شتابدار کیهان حاصل دینامیک دشت ها و منحنی های چرخش کهکشانی ناشی از تنش دامنه ها است؛ بدون نیاز به فرض ماده و انرژی تاریک. این سنتز نهایی، ضمن ارائه یک مدل منسجم برای حل معماهای تکینگی و اطلاعات، یک نقشه راه رصدی دقیق برای آزمون نظریه در پرتو داده های تلسکوپ هایی چون JWST و ALMA معرفی می کند.

کلیدواژه ها:

شبکه فضای گراف فانتوم(PGSN) ، کیهان شناسی توپولوژیک ، تانسور تنش شبکه ، گذار فاز توپولوژیک ، تکینگی کلیک.