فاز اول: ( تثبیت مبانی نظری و رفع ناهنجاری های کیهان شناختی) (خیز یازدهم) شبکه گراف-فضای فانتوم (PGSN): نگاشت گسسته دشت های تاریک، دامنه های گذار و قله های باریونی

مدل استاندارد کیهان شناسی (ΛCDM) در تبیین ماهیت هستی شناختی انرژی تاریک و ماده تاریک با چالش های بنیادین مواجه است. این پژوهش با هدف ایجاد یک تغییر پارادایم، چارچوب فیزیک پساگرانشی شبکه ای (PGSN)، را معرفی می کند که در آن کیهان به مثابه یک گراف پیچیده و خودسازمان ده مدل سازی می شود. در این راستا، یک نگاشت توپولوژیک سه گانه شامل "قله های باریونی"، "دامنه های گذار"و"دشت های تاریک" ارائه می گردد. با اصلاح معادلات فریدمن، نشان داده می شود که ثابت کیهان شناختی (Λ) قابل جایگزینی با دینامیک پیدایشی "ترمودینامیک یال ها" در دشت های تاریک است که اثری معادل با فشار منفی برای انبساط شتاب دار تولید می کند. همچنین، توزیع شبکه ای این مدل با نوسانات آکوستیک باریونی (BAO) و طیف توان تابش زمینه کیهانی (CMB) به عنوان امواج چگالی اتصال، اعتبارسنجی کیفی شده است. در نهایت، این چارچوب اثبات می کند که پدیده جرم گمشده (که پیش تر به ذرات فرضی WIMPs نسبت داده می شد)، در واقع بازتابی از انحنای ناشی از "نقص های توپولوژیک"و گرادیان تراکم یال ها در نواحی دامنه است. این رهیافت، مسیری نوین برای گذار از کیهان شناسی ذره محور به ساختارهای شبکه ای کلان مقیاس فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

کیهان شناسی توپولوژیک ، شبکه فضایی پساگرانشی (PGSN) ، ترمودینامیک یال ها ، انرژی تاریک ، نقص های توپولوژیک ، مدل ΛCDM ________________________________________