سنجش عدالت فضایی در توسعه مسکن هوشمند در کلان شهرها (مطالعه موردی: کلان شهر ارومیه)

عدالت فضایی به معنای توزیع عادلانه امکانات، خدمات و فرصت ها در فضاهای شهری است به گونه ای که همه شهروندان بدون توجه به موقعیت مکانی یا وضعیت اقتصادی از امکانات شهری بهره مند شوند. در توسعه مسکن هوشمند در کلان شهرها، توجه به عدالت فضایی اهمیت زیادی دارد، زیرا تمرکز فناوری ها و زیرساخت های هوشمند تنها در برخی مناطق می تواند موجب افزایش نابرابری های شهری شود. مسکن هوشمند با بهره گیری از فناوری های نوین، مدیریت بهینه انرژی، افزایش امنیت و ارتقای کیفیت زندگی را برای ساکنان فراهم می کند. با این حال، در صورتی که دسترسی به این نوع مسکن تنها برای گروه های خاصی از جامعه فراهم باشد، شکاف فضایی و اجتماعی در شهرها افزایش می یابد. بنابراین برنامه ریزی شهری باید به گونه ای انجام شود که توسعه مسکن هوشمند در مناطق مختلف شهر به صورت متعادل توزیع شود. هدف پژوهش حاضر، سنجش عدالت فضایی در توسعه مسکن هوشمند در کلان شهرها (مطالعه موردی: کلان شهر ارومیه) می باشد. این پژوهش ازنظر هدف، کاربردی - نظری و ازنظر روش، توصیفی– تحلیلی است. اطلاعات و داده های موردنیاز از طریق روش کتابخانه ای و میدانی جمع آوری شده است. در این پژوهش از مدل AHP راف استفاده شده است. در این مطالعه شاخص هایی مانند دسترسی به زیرساخت های هوشمند، توزیع خدمات شهری، امکانات رفاهی و شرایط اقتصادی اجتماعی مناطق شهری مورد بررسی و اولویت بندی قرار گرفته اند. نتایج پژوهش نشان می دهد که استفاده از مدل AHP راف می تواند به شناسایی نابرابری های فضایی در توسعه مسکن هوشمند کمک کرده و زمینه ارائه راهکارهایی برای توزیع عادلانه تر امکانات و ارتقای کیفیت زندگی شهروندان در کلان شهر ارومیه را فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

عدالت فضایی ، توسعه مسکن هوشمند ، کلان شهر ارومیه ، مدل AHP راف