بررسی فناوری هوش مصنوعی در بازدهی تدریس دبیران با تاکید بر دوره متوسطه

پیشرفت های اخیر در فناوری هوش مصنوعی، امکانات جدیدی را برای بهبود فرایندهای آموزشی و تدریس فراهم کرده است. بهره گیری از این فناوری می تواند نقش معلمان را دگرگون کرده و بر توانمندسازی و باورهای خودکارآمدی آن ها تاثیرگذار باشد. این مطالعه به صورت مروری و با هدف بررسی فناوری هوش مصنوعی در ارتقای کیفیت تدریس، شخصی سازی یادگیری، ارائه بازخورد فوری، مدیریت کلاس و تقویت یادگیری خودتنظیم دانش آموزان انجام شده است. در این مطالعه مقالات موجود در این حوزه در بین سال های ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۴ مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج این مطالعه نشان داد که با گذر از روش های معلم محور به رویکردهای دانش آموزمحور، این فناوری نه تنها به عنوان یک ابزار کمک آموزشی، بلکه به عنوان یک شریک استراتژیک در فرآیند یاددهی-یادگیری عمل می کند. در این مطالعه تلاش داریم با بررسی ابزارهای هوش مصنوعی بر روند یادگیری و آموزش، راهکارهایی کارآمد در جهت افزایش ظرفیت هوش مصنوعی در مدارس ارائه دهیم. روش این پژوهش بر مبنای مرور نظام مند است که مقالات داخلی و خارجی مرتبط با موضوع گردآوری و براساس ملاک های انتخابی احصاء خواهد شد و سپس با بحث و گفتگو درباره ی مولفه های شناسایی شده نتیجه گیری و راهکارهای اثربخش ارائه خواهد شد.این مطالعه به صورت کلی نشان داد که تلفیق هوشمندانه فناوری با تدریس، می تواند منجر به بهبود شاخص های کیفیت تدریس، افزایش پیشرفت تحصیلی دانش آموزان و در نهایت تحقق عدالت آموزشی گردد. کاربرد هوش مصنوعی و فناوری های نوین آموزشی در محتوای آموزشی مدارس، فرصت های جدیدی را برای بهبود کیفیت یادگیری، تحول مثبت در روند آموزش و ارتقاء سطح تفکر و هوشی دانش آموزان ارائه می دهد اما لازم به ذکر است که مدیریت صحیح و آگاهانه این فناوری ضروری است تا از کاهش تعاملات انسانی جلوگیری شده و اهداف آموزشی به بهترین شکل محقق شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، محتوای آموزشی نوین ، افزایش یادگیری ، متوسطه دوم