تاثیر فضای سبز یا مبلمان شهری بر شادابی و نشاط شهروندان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر دو عنصر کلیدی طراحی شهری یعنی فضای سبز و مبلمان شهری بر شادابی و نشاط شهروندان انجام شد. روش پژوهش از نوع مروری و کتابخانه ای بود و از میان ۶۸ منبع علمی معتبر بین المللی (منتشر شده در بازه زمانی ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۵)، در نهایت ۱۱ منبع برتر که بیشترین ارتباط موضوعی و بالاترین کیفیت روش شناختی را داشتند، به عنوان منابع اصلی انتخاب و تحلیل عمیق شدند. یافته های پژوهش نشان داد که فضای سبز از دو مسیر اصلی یعنی کاهش فیزیولوژیک هورمون های استرس و بازسازی ظرفیت توجه ذهنی بر شادابی اثر می گذارد. همچنین مشخص شد که مبلمان شهری مناسب (به ویژه نیمکت های گروهی متحرک و سکوهای نشیمن) با افزایش مدت توقف شهروندان و تسهیل تعاملات چهره به چهره، حس تعلق اجتماعی و سرزندگی را تقویت می کند. مهم ترین یافته پژوهش آن بود که اثر ترکیبی و هم افزای فضای سبز متراکم و مبلمان دعوت کننده، به مراتب بیشتر از مجموع اثرات جداگانه هر یک از این دو عامل است. بر اساس این یافته ها، نتیجه گیری شد که برنامه ریزان شهری باید این دو عنصر را نه به صورت مجزا، بلکه به عنوان یک سیستم یکپارچه و تعاملی طراحی کنند.

کلیدواژه ها:

فضای سبز شهری ، مبلمان شهری ، شادابی شهروندان ، نشاط اجتماعی ، مطالعه مروری.