تقسیمات حکمت

حکمت به عنوان عالی ترین مرتبه معرفت انسانی، در فلسفه اسلامی جایگاهی بنیادین دارد و به طور سنتی به دو شاخه اصلی «حکمت نظری» و «حکمت عملی» تقسیم می شود. هدف این پژوهش بررسی مبانی و معیارهای این تقسیم بندی و تبیین ارتباط درونی میان دو بخش یادشده است. روش تحقیق، تحلیلی توصیفی و بر پایه مطالعه آثار فیلسوفان اسلامی چون فارابی، ابن سینا و ملاصدرا می باشد. یافته ها نشان می دهد که حکمت نظری به شناخت هستی و مبادی آن (اعم از الهیات، طبیعیات و ریاضیات) می پردازد، در حالی که حکمت عملی به تنظیم رفتار انسان در مسیر سعادت فردی و اجتماعی توجه دارد. همچنین نتایج پژوهش بیانگر آن است که این تقسیم نه صرفا جنبه دانشی، بلکه راهی برای تکامل انسان از ادراک حقیقت تا تحقق آن در عمل است. در جمع بندی، می توان گفت که تفکیک نظری و عملی در عین تمایز، دارای وحدتی غایی در غرض یعنی نیل به کمال و سعادت انسانی است.

کلیدواژه ها:

حکمت ، تقسیمات حکمت ، حکمت نظری ، حکمت عملی ، فلسفه اسلامی ، سعادت انسان