نگاهی جامع به سندرم اکبوم توهم انگل زدگی اختلالی چالش برانگیز در مرز روان و جسم

سندرم اکبوم یا هذیان آلودگی Delusional Parasitosis / Delusional Infestation یک اختلال هذیانی جسمانی نادر است که مشخصه اصلی آن باور پایدار و غیرقابل تغییر بیمار به آلودگی پوست یا بدن به انگل ها، حشرات، کرم ها یا حتی مواد بی جان مانند فیبرها و الیاف است در حالی که شواهد پزشکی و آزمایشگاهی این ادعا را تایید نمی کنند. این اختلال می تواند به صورت اولیه تک نشانه ای یا ثانویه به بیماری های روان پزشکی، اختلالات نورولوژیک، بیماری های متابولیک، سوء مصرف مواد محرک و برخی داروها بروز کند. شیوع سالانه سندرم اکبوم بین ۱٫۹ تا ۲۷۰ مورد در هر ۱۰۰۰۰۰۰ نفر گزارش شده و دو اوج سنی عمده در دهه سوم و سنین بالای ۵۰ سال مشاهده می شود. فقدان بینش بیمار معمولا باعث تاخیر طولانی در تشخیص، مراجعه مکرر به تخصص های مختلف، رفتارهای خودآسیبی و حتی اقدامات جراحی غیر ضروری می شود. تشخیص این اختلال عمدتا بالینی است و بر اساس معیارهای ۵-DSM و رد کامل علل ارگانیک صورت می گیرد. درمان انتخابی شامل استفاده از آنتی سایکوتیک های نسل دوم، رویکرد همدلانه چندرشته ای، جلب اعتماد بیمار و اصلاح علت زمینه ای است که در اکثر موارد به بهبود کامل یا قابل توجه منجر می شود. این مرور، با تاکید بر شرایط بالینی ایران نکات عملی ویژه ای برای پزشکان، پوست، روانشناسان بالینی، روان پزشکان، پزشکان عمومی و گاه حشره شناسان ارائه می دهد و می تواند راهنمایی برای تشخیص و مدیریت موثر بیماران مبتلا به سندرم اکبوم باشد.

کلیدواژه ها:

توهم ، پارازیتوز ، حشره شناسی ، روان شناسی بالینی ، Matchbox ، Atypical antipsychotics