نقش الگوهای دلبستگی در پیش بینی علائم اضطراب اجتماعی در افراد مضطرب

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش الگوهای دلبستگی در پیش بینی علائم اضطراب اجتماعی در افراد مضطرب انجام شده است. اضطراب اجتماعی به عنوان یکی از شایع ترین اختلالات اضطرابی در بردارنده ی ترس پایدار از ارزیابی منفی دیگران و اجتناب از موقعیت های اجتماعی است. از سوی دیگر نظریه دلبستگی بر این باور است که تجربه های اولیه ارتباط با مراقبان بنیان الگوهای ذهنی فرد از خود و دیگران را شکل می دهد و در کیفیت روابط بین فردی و هیجانی آینده تاثیرگذار است. در این پژوهش از روش کتابخانه ای و مرور مقالات داخلی و خارجی استفاده شد. مقالات مرتبط در پایگاه های علمی معتبر طی سال های اخیر مورد بررسی و تحلیل محتوایی قرار گرفتند تا ارتباط میان انواع دلبستگی ایمن، اجتنابی، اضطرابی و شدت علائم اضطراب اجتماعی تبیین شود. نتایج مرور منابع نشان داد که افراد دارای الگوی دلبستگی ناایمن، به ویژه اضطرابی و اجتنابی، در مقایسه با افراد دارای دلبستگی ایمن سطح بالاتری از اضطراب اجتماعی، ترس از ارزیابی منفی و اجتناب از تعامل های بین فردی را تجربه می کنند. بر اساس یافته های مطالعات مرور شده الگوهای دلبستگی می توانند پیش بینی کننده مهمی برای نحوه ادراک فرد از موقعیت های اجتماعی و تنظیم هیجان در روابط باشند، به ویژه دلبستگی اضطرابی با نگرانی مفرط از طرد شدن و دلبستگی اجتنابی با فاصله گیری عاطفی و ترس از صمیمیت مرتبط است. این دو الگو زمینه ساز بروز نشانه های اضطراب اجتماعی محسوب می شوند. در نتیجه می توان گفت که شناخت و اصلاح الگوهای دلبستگی ناکارآمد در درمان اختلال اضطراب اجتماعی اهمیت ویژه ای دارد. تقویت احساس امنیت عاطفی، آموزش تنظیم هیجان و بازسازی طرحواره های ارتباطی می تواند به کاهش علائم اضطراب اجتماعی کمک کند. این یافته ها بر لزوم توجه درمانگران، والدین و مربیان به کیفیت روابط عاطفی اولیه و نقش آن در شکل گیری اضطراب های اجتماعی در سال های بعد تاکید دارند.

کلیدواژه ها:

الگوهای دلبستگی ، اضطراب اجتماعی ، ناایمنی دلبستگی ، تنظیم هیجان ، روابط بین فردی