پیش بینی بی ثباتی ازدواج براساس مهارت های ارتباطی زنان متاهل

هدف از پژوهش حاضر پیش بینی بی ثباتی ازدواج بر اساس مهارت های ارتباطی زنان متاهل بود. جامعه آماری شامل تمامی زنان متاهل شهر گرگان در سال ۱۴۰۳ و ۱۴۰۴ بود که تعداد ۲۶۰ زن متاهل به روش نمونه گیری در دسترس به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده در پژوهش عبارت بودند از پرسشنامه بی ثباتی ازدواج جان آن و همکاران (۱۹۸۷) پرسشنامه مهارت های ارتباطی کوئین دام (۲۰۰۴). برای تجزیه و تحلیل داده های پژوهش از تحلیل همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام استفاده شد. نتایج نشان داد مهارت های ارتباطی می تواند به طور معناداری بی ثباتی ازدواج در زنان متاهل را پیش بینی کند.

کلیدواژه ها:

بی ثباتی ، ازدواج ، مهارت های ارتباطی ، زنان متاهل