تاثیر بازیهای آموزشی برکاهش اضطراب و افزایش اعتماد به نفس دانش آموزان پایه سوم شهرستان بجستان در درس ریاضی

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 7

فایل این مقاله در 16 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CPCDSTS04_108

تاریخ نمایه سازی: 24 خرداد 1405

چکیده مقاله:

در سال های اخیر کاهش سلامت روانی دانش آموزان و افزایش سطح اضطراب تحصیلی به ویژه در دوره ابتدایی نگرانی جدی متخصصان آموزش و روانشناسی را برانگیخته است. همزمان بازی های آموزشی به عنوان راهکاری نوین و موثر برای تعدیل هیجانات منفی و تقویت منابع روانی کودکان مورد توجه قرار گرفته اند. لذا این پژوهش با هدف استفاده از بازی های آموزشی بر کاهش اضطراب و افزایش اعتماد به نفس دانش آموزان پایه سوم ابتدایی شهرستان بجستان در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ انجام شد. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل دانش آموزان دختر پایه سوم شهرستان بجستان به تعداد ۳۰۰ نفر بودند که به روش نمونه گیری در دسترس ۳۰ نفر از دانش آموزان دختر انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل به تعداد ۱۵ نفر به صورت تصادفی قرار گرفتند. گروه آزمایش به مدت ۸ جلسه بسته بازی های آموزشی را فراگرفتند در مقابل گروه کنترل آموزشی را دریافت نکردند. در این پژوهش به منظور اندازه گیری متغیرهای مورد نظر از پرسشنامه اضطراب ریاضی مای (۲۰۰۹) و اعتماد به نفس مرادی و همکاران (۱۳۹۳) استفاده و در انتها داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۵ به روش تحلیل کوواریانس تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که مداخله مبتنی بر بازی های آموزشی تاثیر معناداری بر کاهش اضطراب ریاضی (۱۱/۹۱۷) و افزایش اعتماد به نفس (۵/۸۵۰) دانش آموزان دارد؛ به طوری که تفاوت بین گروه آزمایش و گروه کنترل از نظر آماری معنادار بود. لذا می توان بیان داشت که بازی های آموزشی به عنوان یک مداخله روان شناختی-آموزشی موثر قابلیت بالایی در کاهش اضطراب ریاضی و افزایش اعتماد به نفس دانش آموزان پایه سوم ابتدایی دارند. با توجه به یافته ها استفاده از بازی های آموزشی می تواند به عنوان یک راهبرد موثر کارآمد و کودک محور در کاهش اضطراب ریاضی و افزایش اعتماد به نفس دانش آموزان ابتدایی مورد بهره برداری قرار گیرد.

نویسندگان

یوسف مهدی پور

دانشیار گروه فناوری اطلاعات سلامت و مرکز تحقیقاتی علوم بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی تربت حیدریه، ایران

زهرا پوراحمداهنگ

نویسنده مسئول دانشجوی کارشناسی ارشد علوم تربیتی گرایش آموزش و پرورش، ابتدایی دانشگاه آزاد اسلامی، فردوس ایران