بررسی تاثیر سبک های فرزندپروری والدین بر شکل گیری طرحواره رهاشدگی در کودکان با توجه به نقش واسطه ای کیفیت ارتباط عاطفی والد - کودک

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر سبک های فرزندپروری والدین بر شکل گیری طرحواره رهاشدگی در کودکان انجام شد. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی - همبستگی می باشد. جامعه آماری در این پژوهش شامل کلیه والدین مراجعه کننده به کلینیک رشد و خانه بازی آبنبات چوبی در سال ۱۴۰۴ بود. نمونه پژوهش شامل ۱۶ نفر از والدین بود که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه سبک های فرزندپروری بامریند (۱۹۹۰)، پرسشنامه طرحواره یانگ (YSQ-SF) و پرسشنامه رابطه والد کودک (CPRS) بودند. یافته های پژوهش نشان داد که سبک های فرزندپروری به طور معناداری بر طرحواره رهاشدگی کودکان اثر می گذارند و کیفیت ارتباط عاطفی والد کودک نقش واسطه ای معناداری در این رابطه ایفا می کند. نتایج بیانگر آن است که به کارگیری سبک فرزندپروری مقتدرانه می تواند منجر به بهبود رابطه عاطفی والد کودک و کاهش احتمال شکل گیری طرحواره رهاشدگی در کودکان شود.

کلیدواژه ها:

سبک های فرزندپروری ، طرحواره ، طرحواره رهاشدگی ، طرحواره ناسازگار اولیه