مدل پیش بینی تعارضات زناشویی بر اساس تحمل پریشانی و سبک حل تعارض با میانجیگری پایبندی مذهبی

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی تعارضات زناشویی بر اساس تحمل پریشانی و سبک حل تعارض با میانجی گری پایبندی مذهبی انجام شد. این پژوهش بنیادی و از لحاظ تحلیل داده ها توصیفی همبستگی از نوع معادلات ساختاری است. جامعه آماری پژوهش شامل ۲۵۰ نفر از بانوان متاهل شهرستان اسلامشهر بودند. نمونه گیری به روش تصادفی در دسترس انجام شد. آزمودنی ها پرسش نامه های استاندارد تعارضات زناشویی (ثنایی (۱۳۷۹))، پایبندی مذهبی (جان بزرگی (۱۳۸۸))، تحمل پریشانی (سیمونز و گاهر (۲۰۰۵)) و سبک حل تعارض رحیم (۱۹۸۳) را تکمیل کردند. مدل پژوهش و روابط بین متغیرها از طریق میانگین انحراف معیار و همبستگی پیرسون با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ و نرم افزار AMOS تحلیل شد. بر اساس یافته ها، اثر مستقیم تحمل پریشانی بر تعارضات زناشویی و همچنین اثر مستقیم پایبندی مذهبی بر تعارضات زناشویی منفی و معنادار بود، همچنین اثر مستقیم سبک حل تعارض بر تعارضات زناشویی و پایبندی مذهبی نیز معنادار بود. بررسی اثر میانجی پایبندی مذهبی در رابطه میان تعارضات زناشویی با تحمل پریشانی و سبک حل تعارض نشان داد که پایبندی مذهبی می تواند اثر میانجی داشته باشد. نتایج تحلیل برازش مدل پیش بینی تعارضات زناشویی توسط تحمل پریشانی و سبک حل تعارض با میانجیگری پایبندی مذهبی را تایید کرد. بنابراین مشاوران خانواده و زوج درمانگران می توانند از طریق آموزش و تقویت باورهای مذهبی به بهبود ارتباط های سازنده زوجین و کاهش تعارضات کمک کنند.

کلیدواژه ها:

تعارضات زناشویی ، سبک حل تعارض ، تحمل پریشانی ، پایبندی مذهبی