داش حامامی؛ نمونه ای شاخص از حمام های دست کند در ایران

در ایران با ظهور و گسترش دین مبین اسلام مسئله بهداشت و به تبع آن حمام از جایگاه بسیار مهمی برخوردار گشت، به گونه ای که همواره در طول تاریخ جایگاه بالایی در فرهنگ ایرانی- اسلامی داشته و دارند. بناهای این دوره عموما با پلان تقریبا مشابهی ساخته شده اند، اما در این میان بناهایی پدید آمده اند که «محیط» عامل اصلی به وجود آمدن آنها می باشد و از آن تحت عنوان معماری دست کند نام برده می شود. این نوع معماری عموما به دلیل قرارگیری در بستری کوهستانی و یا شاید کمبود فضا برای ساخت و ساز به وجود آمده است. در پژوهش حاضر با تکیه بر روش کتابخانه ای و میدانی ابتدا به معرفی حمام سنگی یا به تعبیر محلی داش حامامی به عنوان نمونه ای شاخص از معماری دست کند، توصیف و تبیین نوع معماری حمام و عوامل طبیعی به وجود آورنده آن و نهایتا ارتباطات فضایی موثر بر به وجود آمدن بنای مورد نظر پرداخته شده است. پرسش بنیادی در این پژوهش مربوط به عامل اصلی پدیدار شدن معماری صخره ای در شهرستان کوثر می باشد. معماری حمام مورد بحث به عنوان نمونه ای از «بود» های معماری، تاکنون ناشناخته باقی مانده است. نتیجه ای که از پژوهش حاصل خواهد شد اشاره ای به عوامل جانبی و اصلی پیدایش حمام خواهد داشت.

کلیدواژه ها:

شهرستان کوثر ، حمام ، معماری صخرهای ، اقلیم.