ظرفیت ذهنی سازی و باورهای هیجانی در دانشجویان بر اساس سابقه ترومای اولیه: یک مرور یکپارچه نگر

مقدمه: ظرفیت ذهنی سازی و باورهای هیجانی از سازه های زیربنایی سلامت روان هستند و تروماهای اولیه می توانند هر دو را تحت تاثیر قرار دهند. بااین حال، الگوی تعاملی این سازه ها در جمعیت دانشجویی کمتر وارسی شده است.هدف: پژوهش حاضر با هدف مرور یکپارچه نگر رابطه میان ابعاد ظرفیت ذهنی سازی (اطمینان و عدم اطمینان از حالت های ذهنی)، ابعاد چهارگانه باورهای هیجانی و سابقه تروماهای اولیه در دانشجویان انجام شد.روش اجرای تحقیق: این مطالعه یک مرور یکپارچه نگر بر اساس چارچوب وایت مور و نافل بود. جستجو در پایگاه های PsycINFO، PubMed، Scopus، Web of Science، ProQuest، SID، Magiran و IranDoc برای بازه ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۶ انجام و ۶۰ مطالعه انتخاب شدند. کیفیت با چک لیست های JBI و MMAT ارزیابی و یافته ها به روش سنتز روایتی ترکیب شدند.نتایج: ترومای اولیه، به ویژه بی توجهی عاطفی، همبستگی منفی پایدار با ظرفیت ذهنی سازی داشت. سوءاستفاده عاطفی با افزایش عدم اطمینان از حالات ذهنی همراه بود، درحالی که اطمینان از حالات ذهنی نقش محافظتی ایفا می کرد. شواهد در حوزه باورهای هیجانی محدود اما حاکی از رابطه دوز-پاسخ میان تجارب ناگوار کودکی و باورهای فراشناختی ناسازگار بود. شکاف عمیقی در بررسی ابعاد مثبت باورهای هیجانی مشاهده شد. تحلیل های تعاملی نشان داد که نقص در ذهنی سازی، رابطه تروما-آسیب شناسی را میانجی گری می کند.بحث و نتیجه گیری: تروما از طریق افزایش عدم اطمینان تاملی، باورهای ناسازگار درباره کنترل ناپذیری هیجانات را تقویت می کند. طراحی مداخلات تلفیقی مبتنی بر ذهنی سازی و غربالگری زودهنگام در دانشگاه ها توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

باورهای هیجانی ، تروماهای اولیه ، دانشجویان ، ظرفیت ذهنی سازی ، مرور یکپارچه نگر