استراتژی های معلم برای کاهش زورگویی در کلاس های چندفرهنگی

زورگویی (Bullying) در کلاس های درس پدیده ای جهانی با پیامدهای مخرب بر سلامت روان و عملکرد تحصیلی دانش آموزان است. در کلاس های چندفرهنگی که دانش آموزان با پیشینه های قومی، زبانی، دینی و فرهنگی متفاوت در کنار هم قرار می گیرند، زورگویی اغلب ابعاد هویتی و مبتنی بر تعصب به خود می گیرد. این مقاله با هدف بررسی استراتژی های عملی که معلمان می توانند برای کاهش زورگویی در کلاس های چندفرهنگی به کار گیرند، به روش مرور نظام مند نگاشته شده است. ابتدا مفهوم زورگویی مبتنی بر تعصب (Bias-Based Bullying) و شیوع آن در محیط های آموزشی چندفرهنگی تبیین می شود. سپس چهار دسته استراتژی اصلی معرفی می گردد: (۱) استراتژی های پیشگیرانه مبتنی بر برنامه درسی (آموزش چندفرهنگی، پاسخگویی فرهنگی، بازنمایی منصفانه گروه های اقلیت در کتاب ها)، (۲) استراتژی های مبتنی بر رویکرد کل مدرسه (Whole School Approach) شامل شبکه های ارتباطی مدارس، پایش سیستماتیک زورگویی و آموزش کارکنان، (۳) استراتژی های مبتنی بر توانمندسازی دانش آموزان (همتاوساطتی، آموزش همدلی، مهارت های اجتماعی و عاطفی)، و (۴) استراتژی های واکنشی و مداخله ای هنگام وقوع زورگویی (مداخله فوری، حمایت از قربانی، برخورد با عامل زورگویی و درگیر کردن والدین). یافته های پژوهش های معاصر نشان می دهد که موثرترین راهبردها ترکیبی از اقدامات پیشگیرانه در سطح برنامه درسی و اقدامات مداخله ای در سطح مدرسه است و معلمان برای اجرای موثر این استراتژی ها نیازمند آموزش های تخصصی در زمینه شایستگی فرهنگی و مدیریت تعصبات هستند.

کلیدواژه ها:

زورگویی ، کلاس چندفرهنگی ، آموزش پاسخگو به فرهنگ ، رویکرد کل مدرسه ، همتاوساطتی ، پیشگیری از قلدری