کاربرد داستان سرایی دیجیتال در آموزش تاریخ : تقویت مهارت های تفکر تاریخی و همدلی فرهنگی در دانش آموزان دبیرستان

آموزش تاریخ به عنوان یکی از ارکان اصلی توسعه هویت فرهنگی و اجتماعی، اغلب با چالش هایی نظیر یادگیری حفظی و فقدان ارتباط عاطفی با گذشته مواجه است. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر داستان سرایی دیجیتال (مانند ویدئوهای تعاملی، پادکست های تاریخی و پلتفرم های چندرسانه ای) بر تقویت مهارت های تفکر تاریخی و همدلی فرهنگی دانش آموزان دبیرستانی در استان اصفهان انجام شد. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه نهم دبیرستان های دولتی شهرستان فلاورجان در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود. نمونه ای متشکل از ۴۴ دانش آموز (۲۲ نفر گروه آزمایش و ۲۲ نفر گروه کنترل) به صورت تصادفی انتخاب شدند. گروه آزمایش به مدت ۱۲ هفته، هر هفته ۶۰ دقیقه در جلسات داستان سرایی دیجیتال (شامل روایت های چندرسانه ای و پادکست های تاریخی) شرکت کردند. ابزار گردآوری داده ها شامل آزمون تفکر تاریخی (روایی ۰.۹۰، پایایی ۰.۸۶) و پرسشنامه همدلی فرهنگی (روایی ۰.۸۹، پایایی ۰.۸۵) بود. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ و تحلیل کوواریانس (ANCOVA) انجام شد. نتایج نشان داد که داستان سرایی دیجیتال به طور معناداری مهارت های تفکر تاریخی (F=۳۴.۶۷، p<۰.۰۰۱) و همدلی فرهنگی (F=۳۰.۸۹، p<۰.۰۰۱) را بهبود بخشید. بحث و نتیجه گیری بر اهمیت ادغام داستان سرایی دیجیتال در برنامه های آموزشی تاکید دارد. پیشنهادات شامل توسعه محتوای دیجیتال محلی و محدودیت ها شامل دسترسی محدود به ابزارهای دیجیتال است.