مهار AgrA به عنوان هدفی جهت طراحی ترکیبات ضد حدت در باکتری Staphylococcus aureus تحلیل ساختاری مکانیسم عملکرد و پیشرفتهای دارویی

استافیلوکوکوس اورئوس به عنوان یک باکتری فرصت طلب ۲۰-۳۰٪ از انسان ها را در پوست و غشاهای مخاطی کلونیزه می کند و این پتانسیل را دارد که باعث ایجاد طیف وسیعی از بیماری های عفونت پوستی و برخی از شدیدترین آنها عفونت های جریان خون، اندوکاریت، استئومیلیت و فاشئیت نکروزان شود که می تواند از نظر شدت متفاوت باشد. مصرف گسترده آنتی بیوتیک ها طی ۵۰ سال گذشته منجر به ایجاد مقاومت دارویی در بین سویه های استافیلوکوکوس اورئوس شده است و مقاومت دارویی در برابر متی سیلین مهم ترین آن است. در استافیلوکوکوس اورئوس، تنظیم فاکتورهای بیماری زا تابع یک شبکه پیچیده است که نشانه های محیطی برگرفته از میزبان و محیط را در یک پاسخ هماهنگ دریافت و متناسب با آن پاسخ می دهد. با توجه به نقش محوری AgrA در فعال سازی پروموترهای P۲ و P۳ در راستای تنظیم مستقیم بسیاری از فاکتورها، حدت این پروتئین به عنوان یک هدف جذاب برای توسعه مهارکننده های ضد حدت مطرح شده است. در این مقاله ابتدا ساختار AgrA را مرور می کنیم و در ادامه مهارکننده های گزارش شده برای جلوگیری از اتصال AgrA به DNA مورد بررسی قرار می گیرند.

کلیدواژه ها:

استافیلوکوکوس اورئوس ، MRSA ، سیستم سنجش حد نصاب ، AgrA ، QS