تدریس چندحسی (Multisensory Teaching) و نقش آن در یادگیری دانش آموزان

تدریس چندحسی رویکردی آموزشی است که همزمان از دو یا چند کانال حسی (بینایی، شنوایی، لامسه، حرکت) برای پردازش و ذخیره اطلاعات استفاده می کند. این مقاله با هدف بررسی مبانی نظری، شواهد تجربی و نقش تدریس چندحسی در یادگیری دانش آموزان به روش مرور نظام مند نگاشته شده است. یافته ها نشان می دهد که تدریس چندحسی به طور معناداری حافظه بلندمدت، انگیزه تحصیلی، مشارکت فعال و مهارت های پایه (خواندن، نوشتن، ریاضی) را بهبود می بخشد. این رویکرد به ویژه برای دانش آموزان با اختلالات یادگیری خاص (نارساخوانی، نارسانویسی و ADHD) اثربخشی بالایی دارد. نظریه های پشتیبان شامل نظریه بار شناختی (Sweller, ۱۹۸۸)، نظریه یکپارچگی حسی (Ayres, ۱۹۷۲) و نظریه هوش های چندگانه (Gardner, ۲۰۱۱) است. روش های عملی همچون رویکرد VAKT، آموزش اورتون-گیلینگهام و استفاده از فناوری های چندحسی اثربخشی یادگیری را تا ۴۰ درصد افزایش می دهند. نتیجه نهایی آنکه تدریس چندحسی یک ضرورت آموزشی برای کلاس های متنوع امروزی است، نه صرفا یک رویکرد مکمل.

کلیدواژه ها:

تدریس چندحسی ، یادگیری ، اختلالات یادگیری ، روش VAKT ، انگیزه تحصیلی ، حافظه