سبک های فرزندپروری و پیشگیری از اعتیاد: مرور پژوهش ها

اعتیاد یکی از مهم ترین آسیب های اجتماعی و بهداشتی در جوامع معاصر است که پیامدهای گسترده ای در ابعاد فردی، خانوادگی و اجتماعی به همراه دارد. در این میان، خانواده به عنوان نخستین محیط اجتماعی شدن فرد، نقش مهمی در شکل گیری رفتارها و نگرش های فرزندان ایفا می کند. هدف از پژوهش حاضر بررسی نقش سبک های فرزندپروری در پیشگیری از اعتیاد بر اساس مطالعات و یافته های پژوهشی موجود است. پژوهش حاضر از نظر ماهیت یک مطالعه مروری است که با استفاده از روش جست وجوی نظام مند در پایگاه های اطلاعاتی داخلی و بین المللی انجام شد. منابع پژوهش از میان مقالات منتشر شده در فاصله زمانی ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۴ (۱۳۹۸ تا ۱۴۰۳) انتخاب گردیدند. برای جست وجوی منابع از کلیدواژه هایی نظیر سبک های فرزندپروری، پیشگیری از اعتیاد، عوامل خانوادگی در اعتیاد و معادل های انگلیسی آن ها استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد که سبک فرزندپروری مقتدرانه به دلیل برخورداری از ترکیب مناسب محبت، حمایت عاطفی و نظارت منطقی، نقش مهمی در کاهش گرایش نوجوانان به رفتارهای پرخطر از جمله مصرف مواد دارد. در مقابل، سبک های فرزندپروری مستبدانه، سهل گیرانه و غافل گیرانه می توانند با افزایش آسیب پذیری نوجوانان در برابر فشار همسالان و مشکلات هیجانی، احتمال گرایش به مصرف مواد را افزایش دهند. در مجموع، نتایج این مطالعه نشان می دهد که توجه به آموزش مهارت های فرزندپروری و تقویت روابط سالم خانوادگی می تواند یکی از راهبردهای موثر در پیشگیری از اعتیاد باشد

کلیدواژه ها:

سبک های فرزندپروری ، پیشگیری از اعتیاد ، خانواده ، نوجوانان ، عوامل خانوادگی.