تحلیل تاثیر ارتکازات در استنباط احکام فقه عبادات

این پژوهش با هدف بررسی و تحلیل تاثیر اتکازات عرفی در استنباط احکام فقه عبادات سامان یافته است. پرسش اصلی پژوهش حاضر آن است که «ارتکازات چه تاثیری در استنباط احکام فقه عبادات دارند؟» یافته های پژوهش، که به روش توصیفی - تحلیلی انجام شده است، حاکی از آن است که شارع مقدس در بیان احکام و همچنین معارف دینی به ارتکاز و فهم مردم از واژگان توجه داشته است و کلمات به کارگرفته شده در لسان روایات و ادله شرعی را در همان معانی عرفی خود به کار برده است. شارع حکیم اگر در جایی تاسیس جدیدی دارد که عرف در آن خصوص، فهم دیگری دارد یا اساسا برای عرف ناآشناست، اقدام به تبیین و تعریف ابعاد و زوایای آن واژه تاسیسی کرده است. بنابراین اصل در فهم واژگان متون دینی، فهم عرف است و آنچه در ارتکاز عرف از معنای واژگان نقش بسته است معیار برای تفسیر و استنباط است. از جمله مهم ترین نتایج این پژوهش آن است که «ارتکاز عرف» قرینه لبی است که در هنگام تفسیر و استنباط حکم از ادله شرعی باید مورد لحاظ قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

ارتکاز ، عرف ، قراین غیرلفظی ، فقه عبادات