الگوی تقریبی آیت الله واعظ زاده خراسانی در فقه العبادات

این پژوهش با هدف استخراج و تبیین الگوی عملی فقه التقریب در حوزه عبادات از منظر آیت الله محمد واعظ زاده خراسانی انجام شده است. مقاله حاضر با روش توصیفی - تحلیلی و مبتنی بر مطالعه کتابخانه ای و تحلیل محتوای آثار وی، درصدد است به این سوال اساسی پاسخ دهد که الگو و روش آیت الله واعظ زاده در مدیریت و تقریب بخشی به اختلافات فقهی بین مذاهب اسلامی در حوزه نماز و روزه چیست؟ یافته ها نشان می دهد روش ایشان بر چهار اصل روش شناختی استوار است: تمایز بین اختلافات اساسی و فرعی، تقدم مصلحت وحدت امت بر اختلافات جزئی، بازگشت به مشترکات و مقاصدالشریعه، و بهره گیری از عرف و سیره عقلاء. کاربست این اصول در مصادیقی مانند جواز اقتدا به اهل سنت، قبول شهادت آنان در اثبات هلال و وحدت در اعلام وقت افطار و مناسک حج نشان می دهد که شیوه سه گانه ایشان (کاهش حساسیت، تاکید بر مشترکات و ارائه قرائت های فقهی منعطف) الگویی کاربردی برای تقریب عملی در حساس ترین حوزه های عبادی فراهم می کند.

کلیدواژه ها:

فقه التقریب ، آیت الله واعظ زاده خراسانی ، فقه العبادات ، تقریب مذاهب