کاهش مشکلات رفتاری و عاطفی دانش آموزان با رویکرد ترکیبی (مطالعه موردی: گوشه گیری، افسردگی و ناسازگاری)

پژوهش حاضر با هدف شناسایی علل و ارائه راهکارهای ترکیبی برای کاهش سه مشکل رفتاری و عاطفی شایع در میان دانش آموزان یعنی گوشه گیری و انزواطلبی، افسردگی و ناسازگاری انجام شده است. این مشکلات اگر به موقع شناسایی و درمان نشوند، می توانند تاثیرات عمیق و بلندمدتی بر عملکرد تحصیلی، روابط اجتماعی و سلامت روان دانش آموزان بر جای بگذارند. روش مورد استفاده در این پژوهش، اقدام پژوهی است که بر اساس مطالعه و تحلیل سه گزارش اقدام پژوهی مرتبط (شماره ۱: گوشه گیری و انزواطلبی، شماره ۲: افسردگی ناشی از یتیمی، شماره ۳: ناسازگاری و پرخاشگری) تدوین شده است. یافته های حاصل از این سه گزارش نشان می دهد که عوامل اصلی بروز این مشکلات عبارتند از: کمبود محبت و توجه در خانواده، تبعیض بین فرزندان، فقدان والدین (به ویژه پدر)، عدم امنیت روانی در خانه و مدرسه، شکست و تحقیر شدن در جمع، کنترل شدید تربیتی، و بیماری های جسمی نظیر تشنج و سردردهای عصبی. راهکارهای موثر ارائه شده در این پژوهش شامل: حمایت عاطفی و ابراز محبت به موقع، واگذاری مسئولیت های متناسب با توان دانش آموز جهت تقویت اعتمادبه نفس، قرار ندادن دانش آموز در موقعیت های شکست آمیز، ایجاد آمادگی برای جرات ورزی در بیان عقاید، مراجعه به پزشک و روان شناس، و هماهنگی مستمر با خانواده برای رفع تبعیض و افزایش توجه مثبت است. نتایج اجرای این راهکارها در گزارش های مورد مطالعه حاکی از کاهش چشمگیر گوشه گیری، بهبود علائم افسردگی، کاهش پرخاشگری و لجبازی، بهبود نمرات تحصیلی، و افزایش اعتمادبه نفس و مهارت های اجتماعی دانش آموزان بوده است. این پژوهش نتیجه می گیرد که با استفاده از یک رویکرد ترکیبی و هماهنگ بین خانه و مدرسه، می توان بسیاری از مشکلات رفتاری و عاطفی دانش آموزان را رفع کرد.

کلیدواژه ها:

اقدام پژوهی ، گوشه گیری ، افسردگی ، ناسازگاری ، مشکلات رفتاری