تحلیل نظام مند نقش تمایل به برقراری ارتباط و عاملیت زبانی در ارتقای پایداری اجتماعی مقصدهای گردشگری

تعاملات ارتباطی یکی از ابعاد بنیادین تجربه گردشگری و از سازوکارهای مهم شکل گیری روابط میان گردشگران و جوامع میزبان به شمار می روند. باوجود این، نقش سازه های ارتباطی و زبانی در تقویت پایداری اجتماعی مقصدهای گردشگری هنوز به صورت نظام مند و یکپارچه بررسی نشده است. پژوهش حاضر باهدف تحلیل نظام مند نقش «تمایل به برقراری ارتباط» و «عاملیت زبانی» در تعاملات گردشگری و تبیین دلالت های آن ها برای پایداری اجتماعی مقصدهای گردشگری انجام شد. این مطالعه با بهره گیری از رویکرد مرور نظام مند ادبیات و بر اساس دستورالعمل های PRISMA ۲۰۲۰ طراحی شد. در این راستا، مقالات مرتبط از پایگاه های علمی Scopus و Web of Science در بازه زمانی ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۴ شناسایی، غربالگری و انتخاب شدند و پس از اعمال معیارهای ورود و خروج، ۴۴ مطالعه نهایی با استفاده از تحلیل مضمون بررسی شدند. یافته ها نشان داد که نقش ارتباطات در گردشگری را می توان در قالب سه مضمون اصلی تبیین کرد: عوامل تعیین کننده تمایل به برقراری ارتباط در بافت های میان فرهنگی، عاملیت زبانی در مدیریت تعاملات گردشگری، و پیامدهای اجتماعی تعاملات ارتباطی در مقصدهای گردشگری. نتایج نشان داد که تمایل به برقراری ارتباط پدیده ای پویا، موقعیتی و وابسته به زمینه است که تحت تاثیر عواملی چون اعتمادبه نفس ارتباطی، نگرش های میان فرهنگی، تجربه های پیشین تعامل، فاصله فرهنگی و روابط قدرت ادراک شده شکل می گیرد. همچنین، عاملیت زبانی به عنوان توانایی کنشگران برای استفاده آگاهانه و راهبردی از منابع زبانی، در میانجی گری تعاملات میان فرهنگی، مدیریت سوءتفاهم های ارتباطی، مذاکره معنا و شکل دهی روایت های مقصد نقشی اساسی ایفا می کند. افزون بر این، تعاملات ارتباطی معنادار می توانند از طریق تقویت درک متقابل، احترام فرهنگی، کاهش کلیشه های فرهنگی و توسعه سرمایه اجتماعی، به ارتقای پایداری اجتماعی در مقصدهای گردشگری کمک کنند. این پژوهش با تلفیق دیدگاه های زبان شناسی کاربردی، ارتباطات میان فرهنگی و مطالعات گردشگری، چارچوبی مفهومی برای تبیین پیوند میان فرایندهای ارتباطی و پایداری اجتماعی ارائه می دهد و بر اهمیت توسعه آموزش های مبتنی بر شایستگی های ارتباط میان فرهنگی و تقویت مهارت های ارتباطی در میان حرفه مندان گردشگری تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

تمایل به برقراری ارتباط ، عاملیت زبانی ، تعاملات میان فرهنگی ، تعامل گردشگر - میزبان ، پایداری اجتماعی گردشگر